<page>
<ignore>२४०
 
•
 
श्रीमद्भगवद्गीताभाष्ये
 
</ignore>
<p>यदिच्छन्तो ब्रह्मचर्य चरन्ति तत्ते पदं संग्रहेण ब्रवीम्यो-

मित्येतत्' इत्यादिभिश्च वचनैः परस्य ब्रह्मणो वाचकरूपेण,

प्रतिमावत् प्रतीकरूपेण वा परब्रह्मप्रतिपत्तिसाधनत्वेन मन्द-

मध्यमबुद्धीनां विवक्षितस्य ओंकारस्य उपासनं कालान्तरे

मुक्तिफलम् उक्तं यत्, तदेव इहापि 'कविं पुराणमनुशासि

तारम् ' ' यदक्षरं वेदविदो वदन्ति' इति च उपन्यस्तस्य परख
स्य
ब्रह्मणः पूर्वोक्तरूपेण प्रतिपत्त्युपायभूतस्य ओंकारस्य काला-

न्तरमुक्तिफलम् उपासनं योगधारणासहितं वक्तव्यम्, प्रस-

क्तानुप्रसक्तं च यत्किंचित्, इत्येवमर्थः उत्तरो ग्रन्थ आ-

रभ्यते—
 
</p>
<verse>सर्वद्वाराणि संयम्य
 
.
 

मनो हृदि निरुध्य च ।
 

मूर्ल्ध्न्याधायात्मनः प्राण-
 

मास्थितो योगधारणाम् ॥ १२ ॥
 
</verse>
<p merge-next="true">सर्वद्वाराणि सर्वाणि च तानि द्वाराणि च सर्वद्वाराणि उप-

लब्धौ, तानि सर्वाणि संयम्य संयमनं कृत्वा मनः हृदि हृदय-

पुण्डरीके निरुध्य निरोधं कृत्वा निष्प्रचारमापाद्य, तत्र वशी-

कृतेन मनसा हृदयात् ऊर्ध्वगामिन्या नाड्या ऊर्ध्वमारुह्य
 
</p>
</page>