<page>
<ignore>२३६
 
श्रीमद्भगवद्गीताभाष्ये
 
</ignore>
<p>शरीरं तं तमेव स्मृतं भावमेव एति नान्यं कौन्तेय, सदा

सर्वदा तद्भावभावितः तस्मिन् भावः तद्भावः स भावितः

स्मर्यमाणतया अभ्यस्तः येन सः तद्भावभावितः सन् ॥
 
</p>
<p>यस्मात् एवम् अन्त्या भावना देहान्तरप्राप्तौ कारणम्-
—</p>
<verse>तस्मात्सर्वेषु कालेषु मामनुस्मर युध्य च ।

मय्यर्पितमनोबुद्धिर्मामेवैष्यस्यसंशयः ॥ ७ ॥
 
</verse>
<p>तस्मात् सर्वेषु कालेषु माम् अनुस्मर यथाशास्त्रम् ।

युध्य च युद्धं च स्वधर्मेमं कुरु । मयि वासुदेवे अर्पिते मनो-

बुद्धी यस्य तव स त्वं मयि अर्पितमनोबुद्धिः सन् मामेव

यथास्मृतम् एष्यसि आगमिष्यसि ; असंशयः न संशयः अत्र

विद्यते ॥
 
</p>
<p>किंच —
 
</p>
<verse>अभ्यासयोगयुक्तेन चेतसा नान्यगामिना ।

परमं पुरुषं दिव्यं याति पार्थानुचिन्तयन् ॥ ८ ॥
 
</verse>
<p merge-next="true">अभ्यासयोगयुक्तेन मयि चित्तसमर्पणविषयभूते एक- .

स्मिन् तुल्यप्रत्ययावृत्तिलक्षणः विलक्षणप्रत्ययानन्तरित:तः अ-

भ्यासः स चाभ्यासो योगः तेन युक्तं तत्रैव व्यापृतं

योगिनः 'चेतः तेन, चेतसा नान्यगामिना न अन्यत्र विष-
 
</p>
</page>