<page>
<ignore>षष्ठोऽध्यायः ।
 
२०५
 
</ignore>
<p>असंयतात्मना अभ्यासवैराग्याभ्यामसंयतः आत्मा अन्त:-

करणं यस्य सोऽयम् असंयतात्मा तेन असंयतात्मना योगो

दुष्प्रापः दुःखेन प्राप्यत इति मे मतिः । यस्तु पुनः वश्यात्मा

अभ्यासवैराग्याभ्यां वश्यत्वमापादितः आत्मा मन:नः यस्य सो-

ऽयं वश्यात्मा तेन वश्यात्मना तु यतता भूयोऽपि प्रयत्नं

कुर्वता शक्यः अवाप्तुं योगः उपायतः यथोक्तादुपायात् ॥
 
</p>
<p>तत्र योगाभ्यासाङ्गीकरणेन इहलोकपरलोकप्राप्तिनिमि-

त्तानि कर्माणि संन्यस्तानि, योगसिद्धिफलं च मोक्षसाधनं

सम्यग्दर्शनं न प्राप्तमिति, योगी योगमार्गात् मरणकाले चलि-

तचित्तः इति तस्य नाशमाशङ्कय अर्जुन उवाच —
 
</p>
<verse>अर्जुन उवाच -
 
--
अयतिः श्रद्धयोपेतो योगाच्चलितमानसः ।

अप्राप्य योगसंसिद्धिं कां गतिं कृष्ण गच्छति ॥
 
</verse>
<p>अयतिः अप्रयत्नवान् योगमार्गे श्रद्धया आस्तिक्यबुद्धघा
ध्या
च उपेतः योगात् अन्तकाले च चलितं मानसं मनो यस्य

सः चलितमानस:सः भ्रष्टस्मृतिः सः अप्राप्य योगसंसिद्धिं योग-

फलं सम्यग्दर्शनं कां गतिं हे कृष्ण गच्छति ॥
 
</p>
</page>