<page>
<ignore>षष्ठोऽध्यायः ।
 
२०३
 
</ignore>
<p>पाद्यतामालक्ष्य शुश्रूषुः ध्रुवं तत्प्राप्युपायमर्जुन उवाच --
 
-</p>
<verse>अर्जुन उवाच-
 
--
योऽयं योगस्त्वया प्रोक्तः
 

साम्येन मधुसूदन ।

एतस्याहं न पश्यामि
 

चञ्चलत्वात्स्थितिं स्थिराम् ॥ ३३ ॥
 
</verse>
<p>यः अयं योगः त्वया प्रोक्तः साम्येन समत्वेन हे मधुसू-

दन एतस्य योगस्य अहं न पश्यामि नोपलभे, चञ्चलत्वात
त्
मनसः । किम् ? स्थिरामम् अचलां स्थितिमम् ॥
 
</p>
<p>प्रसिद्धमेतत्--
 
-</p>
<verse>चञ्चलं हि मनः कृष्ण प्रमाथि बलवद्दृढम् ।

तस्याहं निग्रहं मन्ये वायोरिव सुदुष्करम् ॥
 
चभ्व<fix> ३४ ॥</fix></verse>
<p merge-next="true">चञ्चलं हि मनः । कृष्ण इति कृषतेः विलेखनार्थस्य

रूपम् । भक्तजनपापादिदोषाकर्षणात् कृष्णः, तस्य संबुद्धि:धिः हे

कृष्ण । हि यस्मात् मन्रःनः चञ्चलं न केवलमत्यर्थं चञ्चलम्,

प्रमाथि च प्रमथनशीलम्, प्रमध्थ्नाति शरीरम् इन्द्रियाणि च

विक्षिपत् सत् परवशीकरोति । किंच -- बलवतत् प्रबलम्, न
 
</p>
</page>