Proofing

This page has not been fully proofread.

षष्ठोऽध्यायः ।
 
१९५
 
बोधश्व तौ नियतकालौ यस्य तस्य, युक्ताहारविहारस्य युक्त-
चेष्टस्य कर्मसु युक्तस्वप्नावबोधस्य योगिनो योगो भवति
दुःखहा दुःखानि सर्वाणि हन्तीति दुःखहा, सर्वसंसारदुःख-
क्षयकृत् योगः भवतीत्यर्थः ॥
 
अथ अधुना कदा युक्तो भवति इत्युच्यते-
यदा विनियतं चित्तमात्मन्येवावतिष्ठते ।
निःस्पृहः सर्वकामेभ्यो युक्त इत्युच्यते तदा ॥
 
यदा विनियतं विशेषेण नियतं संयतम् एकाग्रतामापन्नं
चित्तं हित्वा बाह्यार्थचिन्ताम् आत्मन्येव केवले अवतिष्ठते,
स्वात्मनि स्थितिं लभते इत्यर्थः । निःस्पृहः सर्वकामेभ्यः
निर्गता दृष्टादृष्टविषयेभ्यः स्पृहा तृष्णा यस्य योगिनः मः
युक्तः समाहितः इत्युच्यते तदा तस्मिन्काले ॥
 
तस्य योगिनः समाहितं यत् चित्तं तस्योपमा उच्यते-
यथा दीपो निवातस्थो नेङ्गते सोपमा स्मृता ।
योगिनो यतचित्तस्य युञ्जतो योगमात्मनः ॥ १९॥
 
यथा दीपः प्रदीपः निवातस्थः निवाते वातवर्जिते देशे
स्थितः न इङ्गते न चलति, सा उपमा उपमीयते अनया