Proofing

This page has not been fully proofread.

पञ्चमोऽध्यायः ।
 
१५९
 
ननु संन्यासकर्मयोगशब्देन प्रस्तुत्य सांख्ययोगयोः
फलैकत्वं कथम् इह अप्रकृतं ब्रवीति ? नैष दोषः - यद्यपि
अर्जुनेन संन्यासं कर्मयोगं च केवलम् अभिप्रेत्य प्रश्नः कृतः,
भगवांस्तु तदपरित्यागेनैव स्वाभिप्रेतं च विशेषं संयोज्य
शब्दान्तरवाच्यतया प्रतिवचनं ददौ 'सांख्ययोगौ' इति ।
तौ एव संन्यासकर्मयोगौ ज्ञानतदुपायसमबुद्धित्वादिसंयुक्तौ
सांख्ययोगशब्दवाच्यौ इति भगवतो मतम् । अतः न अप्र-
कृतप्रक्रियेति ॥
 
एकस्यापि सम्यगनुष्ठानात् कथम् उभयोः फलं विन्दते
इति उच्यते—
 
यत्सांख्यैः प्राप्यते स्थानं तद्योगैरपि गम्यते ।
एकं सांख्यं च योगं च यः पश्यति स पश्यति ॥
 
यत् सांख्यैः ज्ञाननिष्ठैः संन्यासिभिः प्राप्यते स्थानं
मोक्षाख्यम्, तत् योगैरपि ज्ञानप्राप्त्युपायत्वेन ईश्वरे समय
कर्माणि आत्मनः फलम् अनभिसंधाय अनुतिष्ठन्ति ये ते
योगाः योगिनः तैरपि परमार्थज्ञानसंन्यासप्राप्तिद्वारेण गम्यते
इत्यभिप्रायः । अतः एकं सांख्यं च योगं च यः पश्यति
फलैकत्वात् स पश्यति सम्यक् पश्यतीत्यर्थः ॥