<page>
<ignore>१५८
 
श्रीमद्भगवद्गीताभाष्ये
 
</ignore>
<p>कस्मात् इति आह-
 
--</p>
<verse>ज्ञेयः स नित्यसंन्यासी यो न द्वेष्टि न काङ्क्षति ।

निर्द्वन्द्वो हि महाबाहो सुखं बन्धात्प्रमुच्यते ॥
 
<fix> ३ ॥</fix></verse>
<p>ज्ञेयः ज्ञातव्यः स कर्मयोगी नित्यसंन्यासी इति यो न

द्वेष्टि किंचित् न काङ्क्षति दुःखसुखे तत्साधने च । एवंविधो

यः कर्मणि वर्तमानोऽपि स नित्यसंन्यासी इति ज्ञातव्य:
यः
इत्यर्थः । निर्द्वन्द्वः द्वन्द्ववर्जितः हि यस्मात् महाबाहो सुखं

बन्धात् अनायासेन प्रमुच्यते ॥
 
</p>
<p>संन्यासकर्मयोगयोः भिन्नपुरुषानुष्ठेययोः विरुद्धयोः फले-

ऽपि विरोधो युक्तः, न तु उभयोः निःश्रेयसकरत्वमेव इति

प्राप्ते इदम् उच्यते—·
 
</p>
<verse>सांख्ययोगौ पृथग्बालाः प्रवदन्ति न पण्डिताः ।

एकमप्यास्थितः सम्यगुभयोर्विन्दते फलम् ॥ ४॥
 
</verse>
<p merge-next="true">सांख्ययोगौ पृथक् विरुद्धभिन्नफलौ बालाः प्रवदन्ति न

पण्डिताः । पण्डितास्तु ज्ञानिन एकं फलम् अविरुद्धम् इच्छ-

न्ति । कथम् ? एकमपि सांख्ययोगयोः सम्यक् आस्थितः

सम्यगनुष्ठितवान् इत्यर्थः, उभयोः विन्दते फलम् । उभयोः

तदेव हि निःश्रेयसं फलम्; अतः न फले विरोधः अस्ति ।
 
</p>
</page>