<page>
<ignore>१४४
 
श्रीमद्भगवद्गीताभाष्ये
 
</ignore>
<p>शयेनंन पापकृत् पापकृत्तमः सर्वं ज्ञानप्लवेनैव ज्ञानमेव प्लवं

कृत्वा वृजिनं वृजिनार्णवं पापसमुद्रं संतरिष्यसि । धर्मोऽपि

इह मुमुक्षोः पापम् उच्यते ॥
 
</p>
<p>ज्ञानं कथं नाशयति पापमिति दृष्टान्त उच्यते—
</p>
<verse>यथैधांसि समिद्धोऽग्निर्भस्मसात्कुरुतेऽर्जुन ।

ज्ञानाग्निः सर्वकर्माणि भस्मसात्कुरुते तथा ॥
 
<fix> ३७ ॥</fix></verse>
<p>यथा एधांसि काष्ठानि समिद्धः सम्यक् इद्धः दीप्तः

अग्निः भस्मसात् भस्मीभावं कुरुते हे अर्जुन, ज्ञानमेव

अग्निः ज्ञानाग्निः सर्वकर्माणि भस्मसात् कुरुते तथा निर्बीजी-

करोतीत्यर्थः । न हि साक्षादेव ज्ञानाग्भिःनिः कर्माणि इन्धनवत्

भस्मीकर्तुं शक्नोति । तस्मात् सम्यग्दर्शनं सर्वकर्मणां निर्बी-

जत्वे कारणम् इत्यभिप्रायः । सामर्थ्यात् येन कर्मणा

शरीरम् आरब्धं तत् प्रवृत्तफलत्वात् उपभोगेनैव क्षीयते ।

अतो यानि अप्रवृत्तफलानि ज्ञानोत्पत्तेः प्राक् कृतानि ज्ञान-

सहभावीनि च अतीतानेकजन्मकृतानि च तान्येव सर्वाणि

भस्मसात् कुरुते ॥
 
•
 
</p>
<p>यतः एवम् अत:तः -
 
-
 
-</p>
<verse>न हि ज्ञानेन सदृशं पवित्रमिह विद्यते ।

तत्स्वयं योगसंसिद्धः कालेनात्मनि विन्दति ॥
 
<fix> ३८ ॥</fix></verse>
</page>