<page>
<ignore>१२०
 
श्रीमद्भगवद्गीताभाष्ये
 
</ignore>
<p>अन्योऽपि माम् आत्मत्वेन अभिजानाति 'नाहं कर्ता न मे

कर्मफले स्पृहा' इति सः कर्मभिः न बध्यते, तस्यापि न देहा-

द्यारम्भकाणि कर्माणि भवन्ति इत्यर्थः ॥
 
</p>
<p>'नाहं कर्ता न मे कर्मफले स्पृहा' इति—
 
</p>
<verse>एवं ज्ञात्वा कृतं कर्म पूर्वैरपि मुमुक्षुभिः ।

कुरु कर्मैव तस्मात्त्वं पूर्वैः पूर्वतरं कृतम् ॥ १५ ॥
 
</verse>
<p>एवं ज्ञात्वा कृतं कर्म पूर्वैः अपि अतिक्रान्तैः मुमुक्षुभिः ।

कुरु तेन कर्मैव त्वम्, न तूष्णीमासनं नापि संन्यास:
सः
कर्तव्यः, तस्मात् त्वं पूर्वैरपि अनुष्ठितत्वात्, यदि अनात्मज्ञः

त्वं तदा आत्मशुद्ध्यर्थम्, तत्त्वविश्च्चेत् लोकसंग्रहार्थं पूर्वैः

जनकादिभिः पूर्वतरं कृतं न अधुनातनं कृतं निर्वर्तितम् ॥
 
</p>
<p>तत्र कर्म चेत् कर्तव्यं त्वद्वचनादेव करोम्यहम्, किं

विशेषितेन 'पूर्वैः पूर्वतरं कृतम्' इत्युच्यते ; यस्मात् महत्

वैषम्यं कर्मणि । कथम् !? --
 
-</p>
<verse>किं कर्म किमकर्मेति
 

कवयोऽप्यत्र मोहिताः ।
 

तत्ते कर्म प्रवक्ष्यामि
 

यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात् ॥ १६ ॥
 
</verse>
</page>