'<page>
<ignore>तृतीयोऽध्यायः ।
 
९३
 
</ignore>
<p>कार्यमस्ति'&apos; इत्येवं श्रुत्यर्थमिह गीताशास्त्रे प्रतिपिपादयिषित-
 

माविष्कुर्वन् आह भगवान् -
 
—</p>
<verse>यस्त्वात्मरतिरेव स्यादात्मतृप्तश्च मानवः ।

आत्मन्येव च संतुष्टस्तस्य कार्ययं न विद्यते ॥
 
<fix> १७ ॥</fix></verse>
<p>यस्तु सांख्यः आत्मज्ञाननिष्ठः आत्मरतिः आत्मन्येव

रतिः न विषयेषु यस्य सः आत्मरतिरेव स्यात् भवेत् आ-

त्मतृप्तश्च आत्मनैव तृप्तः न अन्नरसादिना सः मानवः

मनुष्यः संन्यासी आत्मन्येव च संतुष्टः । संतोषो हि बाह्या-

र्थलाभे सर्वस्य भवति, तमनपेक्ष्य आत्मन्येव च संतुष्टः

सर्वतो वीततृष्ण इत्येतत् । यः ईदृशः आत्मवित् तस्य कार्य
यं
करणीयं न विद्यते नास्ति इत्यर्थः ॥
 
</p>
<p>किंच-
 
—</p>
<verse>नैव तस्य कृतेनार्थो नाकृतेनेह कश्चन ।

न चास्य सर्वभूतेषु कश्चिदर्थव्यपाश्रयः ॥ १८ ॥
 
</verse>
<p merge-next="true">नैव तस्य परमात्मरतेः कृतेन कर्मणा अर्थः प्रयोजनमस्ति ।

अस्तु तर्हि अकृतेन अकरणेन प्रत्यवायाख्यः अनर्थः, न

अकृतेन इह लोके कश्चन कश्चिदपि प्रत्यवायप्राप्तिरूप:पः आ-

त्महानिलक्षणो वा नैव अस्ति । न च अस्य सर्वभूतेषु
 
</p>
</page>