<page>
<ignore>द्वितीयोऽध्यायः ।
 
६५
 
</ignore>
<p>कार्याकार्यविषयविवेकयोग्यम् । तदयोग्यत्वे नष्ट एव पुरुषो
 

भवति । अतः तस्यान्तःकरणस्य वुबुद्धेर्नाशात् प्रणश्यति

पुरुषार्थायोग्यो भवतीत्यर्थः ॥
 
</p>
<p>सर्वानर्थस्य मूलमुक्तं विषयाभिध्यानम् । अथ इदानीं

मोक्षकारणमिदमुच्यते—
 
</p>
<verse>रागद्वेषवियुक्तैस्तु विषयानिन्द्रियैश्चरन् ।

आत्मवश्यैर्विधेयात्मा प्रसादमधिगच्छति ॥
 
<fix> ६४ ॥</fix></verse>
<p>रागद्वेषवियुक्तैः रागश्च द्वेषश्च रागद्वेषौ तत्पुरःसरा हि

इन्द्रियाणां प्रवृत्तिः स्वाभाविकी, तत्र यो मुमुक्षुः भवति सः

ताभ्यां वियुक्तैः श्रोत्रादिभिः इन्द्रियैः विषयान् अवर्जनीयान्

चरन् उपलभमानः आत्मवश्यैः आत्मनः वश्यानि वशी-

भूतानि इन्द्रियाणि तै:तैः आत्मवश्यैः विधेयात्मा इच्छातः

विधेयः आत्मा अन्तःकरणं यस्य सः अयं प्रसादम् अधि-

गच्छति । प्रसादः प्रसन्नता स्वास्थ्यम् ॥
 
</p>
<p>प्रसादे सति किं स्यात् इत्युच्यते--
 
-</p>
<verse>प्रसादे सर्वदुःखानां हानिरस्योपजायते ।

प्रसन्नचेतसो ह्याशु बुद्धिः पर्यवतिष्ठते ॥ ६५ ॥ .
 
</verse>
<ignore>S. B. 5
 
</ignore>
</page>