Stotrarnava /775

2026-04-03 16:54:26 by ambuda-bot

This page has not been fully proofread.

श्रीदशावतारस्तोत्रम्

वातात्मजेन समरे त्रिशिरा हतोऽभू-

नेता निशाचरकुलस्य सुरान्तकोऽपि ।
स्थाताग्रतो यदनुजेन सुरेन्द्रसैन्ये

जेतातिकाय इति राक्षसराजसूनुः ॥ ८४ ॥

सूरात्मजेन कपिभूमिभृता च कुम्भो
वीराग्रणीविरचिताजिरवाप नाशम् ।
घोरात्मकर्मकृतभीति कपिबल[बैलैक-]

[वा ] राकरेण मरुदुद्भवतो निकुम्भः ॥ ८५ ॥

जम्भारिसैन्यपरिमर्दनकृत् स्वपित्रा

संभावितो यदनुजेन समेत्य युद्धम् ।
डम्भाकरो मघवजित् किल कूटयोधी

स्तम्भावितो विनिहतोऽतिबलेन यत्नात् ॥ ८६ ॥

सन्नाहवान् दशमुखः स्वयमेव योद्धुं

नुन्नात्मजादिमृर्तिसंभवशोकभारः ।

खिन्नानपि स्वकजनानथ सान्त्वयित्वा

भिन्नान् कपीनिति करोमि वदन् प्रतस्थे ॥ ८७ ॥

आसीदतोः समरमृद्धकपीन्द्ररक्षो-

नासीरमुज्ज्वलधनुर्धरयोर्द्वयोश्च ।

आसीद्धि यस्य रजनीचरभूपतेः क

यासीति तिष्ठ वदतोर्मिथ एहि शीघ्रम् ॥ ८८ ॥

दन्तावलादिचतुरङ्गसमेतजन्ये

यन्ताजहार दिविषन्नृपतेः शताङ्गम् ।
तं तापसैरपि सुरैरभिपूज्यमानो

हन्तारुरोह रजनीचरभूपतेर्यः ॥ ८९ ॥

लोकेशदैवतशरेण निशाचरेन्द्रो
नाकेशसारथिवचः प्रहितेन येन ।
काकेन चागसि समो गगने सुरेशा-

नी प्रहृष्यति तो हृदये ममार ॥ ९० ॥

योsपेतकोप इह पूर्वजनाशतो वि-

लापेन तद्गुणवता स विभीषणोऽपि ।
तापेन शल्यसहितस्तु यदीयदार-

पापेन युक्त इति तद्दहनं न चक्रे ॥ ९१ ॥

७२९