Stotrarnava /770

2026-04-03 16:54:25 by ambuda-bot

This page has not been fully proofread.

७२४

अनुबन्धः I

कोपेन यातुनृपतिर्हि यदीयदूतं
भूपेडिताङ्घ्रिरहिनोत् स्वभटाननेकान् ।
कापेयचञ्चलमिहानयतेति रम्य-

धूपे जनाश्रयवरे महिते निषण्णः ॥ ४४ ॥

एतेन किङ्करवरा निहता यदीय-

दूतेन तोरणगतेन चमूमहीशाः ।
घातेन पञ्च जवतोऽपि च मन्त्रिपुत्राः

जातेन यातुनृपतेः सहसाक्षनाम्ना ॥ ४५ ॥

शक्रारिणा कमलजास्त्रवरेण बद्धो

विक्रान्तिमान्निशिचरेशगृहं यदीयः ।
आक्रामदेतदवलोकनवाञ्छया यं

वक्राशरारचितलीलमनेककक्ष्यम् ॥ ४६ ॥

तत्रावनीश्वरमशेषनिशाचराणां

वृत्रारिमुख्यदिविषद्गणभीतिहेतुम् ।
अत्रासमद्भुतशिरोभुजमास दृष्ट्वा

पुत्रादिजुष्टमपि विस्मितहृद्यदीयः ॥ ४७ ॥

गर्वाकरं विधिवर्जितमिद्धदीप्तिं

शर्वाचलोद्धरणसम्भवद्ग्रथ कीर्तिम् ।
सर्वामरद्विषमनेकनरेन्द्रयज्ञ-

निर्वापणैकनिरतं परदारसक्तम् ॥ ४८ ॥

स्वर्वारसुन्दरिकरैरभिवीज्यमानं

पर्वाखरांशुघृणिजित्वरचामराल्या ।

निर्वाहकं निखिलनैर्ऋतसन्ततीनां

दुर्वा[संप] दुदधिं सुरहं समेघम् ॥ ४९ ॥

यस्याभियातुपति दूतवरो निषण्णः

स्वस्यागमस्य परिबोध्य निदानमत्र ।
अस्यानुकूलमभिधाय च दुष्टवृत्तेः

तस्या[शरस्य ]विषयोऽप्यपगोरणस्य ॥ ५० ॥

अस्यानुजः परदयो नु विभीषणोऽपि
यस्यानुचारिणमिमं न वधाईमाह ।
तस्याभवद्धितमदो वचनं [तदानीं ]

[ रीतिर्हि ] दूत इति शास्त्रगिरामवध्यः ॥ ५१ ॥