Stotrarnava /744
This page has not been fully proofread.
६९८
देवीस्तोत्रेषु
डोलाकेलिविधौ हिमाचलशिला देशे समभ्यागतात्
पादाग्रात्तव यानि यावकरस प्रस्यन्दनान्यम्बिके ।
तान्यद्य।गतवृन्दसङ्गरभवद्रक्ताम्बुविस्फारणा-
बिन्दुपनिभानि नन्ददुमरीवृन्दानि वन्दामहे ॥ ३० ॥
डोला के लिए यं हिमाचलशिलालनं वने वासिनो
भक्त्या योगिवरास्त्रिपुण्ड्रकलिते विम्वन्ति फालान्तरे ।
यं सिद्धिप्रमदाः समेत्य तिलकं कुर्वन्ति नत्वा मुहु-
स्तं दाक्षायणि ते कदा नु पदयोरोक्षेय लाक्षारसम् ॥ ३१ ॥
देवि त्वं मुखैरिणः प्रणमने यत्किञ्चिदाकुञ्चय-
च्छ्रीपादाम्बुजमन्यथास्य शिरसि त्वत्पादलाक्षाचिते ।
श्रीभूम्योरितर प्रणामकृतमित्यन्योऽन्यमाशङ्कया
रोषव्याकुलयोश्चिरं स भगवान् जायेत पर्याकुलः ॥ ३२ ॥
प्रागुद्वाहविधौ हिमाचलसदस्य माधिरोपाय य-
न स्प्रक्ष्यामि वियधुनीमिति पुनः सत्यं विधातुं च यत् ।
दैत्योत्पेषणसाहसेऽपि रचिते संवाहनार्थं च यत्
तत्पदग्रहणत्रयं विजयते शर्वेण शर्वाणि ते ॥ ३३ ॥
सुन्दरते किल देवि रागकलहे पादप्रहारोत्सवं
लब्धुं काङ्क्षितवानुपायमिह खल्वज्ञो न विज्ञातवान् ।
यद्यायोत्स्यति घोरमाहिषवपुर्धारी स वैरी ततः
प्राघानिष्यत मूनि कोमलरुचा पादारविन्देन ते ॥ ३४ ॥
आनत्रे गिरिशे पदप्रहरणे दत्ते भवत्या रुपा
नाथे किं महिषोऽहमित्यभिहिते देवेन तस्मिन् क्षणे ।
आलिष्कलित स्मितासु पुनरप्युद्दामपुष्यद्रुषः
ते
तन्मौलौ जयति द्वितीयमपि ते पादाब्जसन्ताडनम् ॥ ३५ ॥
पादाग्रं तव सङ्गरश्रमवशादाक्षारिलाक्षारसं
विन्यस्तं मृगनायकोपरि चिरं जीयादगेन्द्रात्मजे ।
यत्कान्त्यैव च लोहितो मृगपतिदैत्यप्रहारोद्गल-
द्रक्ताम्भःकणिका वहन्नपि तथा नामानि वैमानिकैः ॥ ३६ ॥
नैवा लिम्प निलिम्पमूर्धसु न वा सिंहोपरि त्यज्यतां
मा चेदं महिषस्य मूर्ध्नि रभसादालिप्य लोलुप्यताम् ।
पत्युमलिनदीजले परमिदं संक्षालनीयं त्वये-
त्यालीकेलिगिरो जयन्ति गिरिजे त्वत्पादलाक्षार्पणे ॥ ३७ ॥
देवीस्तोत्रेषु
डोलाकेलिविधौ हिमाचलशिला देशे समभ्यागतात्
पादाग्रात्तव यानि यावकरस प्रस्यन्दनान्यम्बिके ।
तान्यद्य।गतवृन्दसङ्गरभवद्रक्ताम्बुविस्फारणा-
बिन्दुपनिभानि नन्ददुमरीवृन्दानि वन्दामहे ॥ ३० ॥
डोला के लिए यं हिमाचलशिलालनं वने वासिनो
भक्त्या योगिवरास्त्रिपुण्ड्रकलिते विम्वन्ति फालान्तरे ।
यं सिद्धिप्रमदाः समेत्य तिलकं कुर्वन्ति नत्वा मुहु-
स्तं दाक्षायणि ते कदा नु पदयोरोक्षेय लाक्षारसम् ॥ ३१ ॥
देवि त्वं मुखैरिणः प्रणमने यत्किञ्चिदाकुञ्चय-
च्छ्रीपादाम्बुजमन्यथास्य शिरसि त्वत्पादलाक्षाचिते ।
श्रीभूम्योरितर प्रणामकृतमित्यन्योऽन्यमाशङ्कया
रोषव्याकुलयोश्चिरं स भगवान् जायेत पर्याकुलः ॥ ३२ ॥
प्रागुद्वाहविधौ हिमाचलसदस्य माधिरोपाय य-
न स्प्रक्ष्यामि वियधुनीमिति पुनः सत्यं विधातुं च यत् ।
दैत्योत्पेषणसाहसेऽपि रचिते संवाहनार्थं च यत्
तत्पदग्रहणत्रयं विजयते शर्वेण शर्वाणि ते ॥ ३३ ॥
सुन्दरते किल देवि रागकलहे पादप्रहारोत्सवं
लब्धुं काङ्क्षितवानुपायमिह खल्वज्ञो न विज्ञातवान् ।
यद्यायोत्स्यति घोरमाहिषवपुर्धारी स वैरी ततः
प्राघानिष्यत मूनि कोमलरुचा पादारविन्देन ते ॥ ३४ ॥
आनत्रे गिरिशे पदप्रहरणे दत्ते भवत्या रुपा
नाथे किं महिषोऽहमित्यभिहिते देवेन तस्मिन् क्षणे ।
आलिष्कलित स्मितासु पुनरप्युद्दामपुष्यद्रुषः
ते
तन्मौलौ जयति द्वितीयमपि ते पादाब्जसन्ताडनम् ॥ ३५ ॥
पादाग्रं तव सङ्गरश्रमवशादाक्षारिलाक्षारसं
विन्यस्तं मृगनायकोपरि चिरं जीयादगेन्द्रात्मजे ।
यत्कान्त्यैव च लोहितो मृगपतिदैत्यप्रहारोद्गल-
द्रक्ताम्भःकणिका वहन्नपि तथा नामानि वैमानिकैः ॥ ३६ ॥
नैवा लिम्प निलिम्पमूर्धसु न वा सिंहोपरि त्यज्यतां
मा चेदं महिषस्य मूर्ध्नि रभसादालिप्य लोलुप्यताम् ।
पत्युमलिनदीजले परमिदं संक्षालनीयं त्वये-
त्यालीकेलिगिरो जयन्ति गिरिजे त्वत्पादलाक्षार्पणे ॥ ३७ ॥