૮૦
 
<page>
<ignore>६८० देवीस्तोत्रेषु
 
</ignore>
<verse>लक्षेषु सत्स्वपि तवाक्षिविलोकनानाम्

आलोकय त्रिपुरसुन्दरि मां कथञ्चित् ।

नूनं मया तु सदृशः करुणैकपात्रं
 

जातो जनिष्यति जनो न तु जायमानः ॥ १० ॥
 
</verse>
<verse>ह्रीं ह्रीमिति प्रतिपदं जपतां तवाख्यां
 

किं नाम दुर्लभमिह त्रिपुराधिवासे ।

मालाकिरीटमदवारणमानिनीय
 

तं सेवते वसुमती स्वयमेव लक्ष्मीः ॥ ११ ॥
 
</verse>
<verse>सम्पत्कराणि सकलेन्द्रियनन्दनानि
 

साम्राज्यदानकुशलानि सरोरुहाक्षि ।
 

त्वल्लोचनानि दुरितौघनिवारणानि
 

मामेव मातरनिशं कलयन्तु मान्यम् ॥ १२ ॥
</verse>
<verse>कल्पोपसंहरणकल्पितताण्डवस्य
 

देवस्य खण्डपरशोः परभैरवस्य ।
 

पाशाङ्कुशैक्षवशर।रासनपुष्पबाणा
 

सा साक्षिणी विजयते तव मूर्ति रेका ॥ १३ ॥
 
</verse>
<verse>लग्नं सदा भवतु मातरिदं त्वदीयं
 

तेजः परं बहुलकुङ्कुमपङ्कशोणम् ।

भास्वत्किरीटममृतांशुकलावतंसं
 

मध्येत्रिकोणनिलयं परमामृतार्द्रम् ॥ १४ ॥
 
</verse>
<verse>ह्रींकारमेव तव नाम तदेकरूपं
 

किं नाम सुन्दरि सरोज निवासशीले ।

त्वत्तेजसा परिणतं विदधाति भूत-
 

सर्गगं तनोति सरसीरुहसंभवोऽयम् ॥ १५ ॥
 
</verse>
<verse>ह्रींकारत्रयसंपुटेन महता मन्त्रेण सन्दीपितं
 

स्तोत्रं यः प्रतिवासरं तव पुरो ह्येतज्जपेन्मानवः ।

तस्य क्षोणिभुजो भवन्ति वशगा लक्ष्मीः स्थिरस्थायिनी

वाणी निर्मलसूक्तिभारभरिता जागर्ति दीर्घं वयः ॥ १६ ॥
</verse>
<verse>कुवलयदलनीलं वबर्बरस्निग्ध केशं
 

पृथुतरकुचभारं क्रान्तकान्तावलग्नम् ।

किमिह बहुभिरुक्तैः त्वत्स्वरूपं परं तत्
 

सकलभुवनमातः सन्ततं सन्निधत्ताम् ॥ १७ ॥
 
</verse>
</page>