Stotrarnava /707
This page has been fully proofread once and needs a second look.
<page>
<ignore>श्रीकामाक्षीस्तुतिः
६६१</ignore>
<verse>कामाक्ष्यद्य सुरक्षतात् कटितटी तावक्यतीवोज्ज्वल-
द्रत्नालङ्कृतहाट काढ्य रशना सम्बद्धघण्टारवा ।
तत्रत्येन्दुमणीन्द्रनीलगरुडप्रख्योपलज्योतिषा
व्याप्ता वासवकार्मुकद्युतिखनीवाभाति या सर्वदा ॥ १३ ॥
</verse>
<verse>वस्तिः स्वस्तिगता तवातिरुचिरा कामाक्षि भो देवते
सन्तोषं विदधातु सन्ततमसौ पीताम्बर। रावेष्टिता ।
तत्रापि स्वकया श्रिया तत इतः प्रद्योतयन्ती दिश:
शः
कान्तेन्द्रोपलकान्तिपुञ्जकणिकेवाभाति या सौष्ठवात् ॥ १४ ॥
</verse>
<verse>यन्नाभीसरसी भवाभिधमरुक्षोणीनिविष्टोद्भव-
त्तृष्णार्ताखिलदेहिनामनुकलं सुज्ञानतोयं वरम् ।
दत्वा देवि सुगन्धि सद्गुणसदासेव्यं प्रणुद्य श्रमं
सन्तोषाय चवोबोभवीतु महिते कामाक्षि भो देवते ॥ १५ ॥
</verse>
<verse>यन्मध्यं तव देवि सूक्ष्ममतुलं लावण्यमूलं नभः-
प्रख्यं दुष्टनिरीक्षणप्रसरणश्रान्त्यापनुत्त्या इव ।
जातं लोचनदूरगं तदवतात् कामाक्षि सिंहान्तर-
स्वैराटोपनिरासकारि विमलज्योतिर्मयं प्रत्यहम् ॥ १६ ॥
</verse>
<verse>धृत्यै ते कुचयोर्वलित्रयमिषात् सौवर्णदामत्रयी-
बद्धं मध्यमनुत्तमं सुदृढयोर्गुर्वीवोर्ययोर्देवते ।
सौवर्णौ कलशाविवाद्य च पयः पूरीकृतौ सत्कृतौ
तौ कामाक्षि मुदं सदा वितनुतां भारं पराकृत्य नः ॥ १७ ॥
</verse>
<verse>पाणी ते शरणागताभिलषितश्रेयःप्रदानोद्यतौ
सौभाग्ययाधिकशंसिशास्त्र विहरदेद्रेखङ्कितौ शौभनौ ।
स्वर्लोकद्ररुमपञ्चकं वितरणे तत्तत्ततृषां तस्य त-
त्पात्रालाभविशङ्कयाङ्गुलिमिषान्मन्ये विभात्यत्र हि ॥ १८ ॥
</verse>
<verse>दत्तां देवि करौ तवातिमृदुललौ कामाक्षि संपत्करौ
सद्रत्नञ्चितकङ्कणादिभिरलं सौवर्णकैर्भूषितौ ।
नित्यं संपदमत्र मे भवभयप्रध्वंसनैकोत्सुकौ
संरक्तौ च रसालपल्लवतिरस्कारं गतौ सुन्दरौ ॥ १९ ॥
</verse>
<verse>भूयास्तां भुजगाधिपाविव मुदे बाहू सदा मांसलौ
कामाक्ष्युज्ज्वलनूत्नरत्नखचितखस्वर्णाङ्गदालङ्कृतौ ।
भात्वत्कौ मम देवि सुन्दरतरौ दूरीकृतद्वेषण-
प्रोद्यद्वाबाहुबलौ जगत्त्रयनुतौ नम्रालिरक्षापरौ ॥ २० ॥
६६१-
</verse>
</page>
<ignore>श्रीकामाक्षीस्तुतिः
<verse>कामाक्ष्यद्य सुरक्षतात् कटितटी तावक्यतीवोज्ज्वल-
द्रत्नालङ्कृतहाट
तत्रत्येन्दुमणीन्द्रनीलगरुडप्रख्योपलज्योतिषा
व्याप्ता वासवकार्मुकद्युतिखनीवाभाति या सर्वदा ॥ १३ ॥
<verse>वस्तिः स्वस्तिगता तवातिरुचिरा कामाक्षि भो देवते
सन्तोषं विदधातु सन्ततमसौ पीताम्ब
तत्रापि स्वकया श्रिया तत इतः प्रद्योतयन्ती दि
कान्तेन्द्रोपलकान्तिपुञ्जकणिकेवाभाति या सौष्ठवात् ॥ १४ ॥
<verse>यन्नाभीसरसी भवाभिधमरुक्षोणीनिविष्टोद्भव-
त्तृष्णार्ताखिलदेहिनामनुकलं सुज्ञानतोयं वरम् ।
दत्वा देवि सुगन्धि सद्गुणसदासेव्यं प्रणुद्य श्रमं
सन्तोषाय च
<verse>यन्मध्यं तव देवि सूक्ष्ममतुलं लावण्यमूलं नभः-
प्रख्यं दुष्टनिरीक्षणप्रसरणश्रान्त्यापनुत्त्या इव ।
जातं लोचनदूरगं तदवतात् कामाक्षि सिंहान्तर-
स्वैराटोपनिरासकारि विमलज्योतिर्मयं प्रत्यहम् ॥ १६ ॥
<verse>धृत्यै ते कुचयोर्वलित्रयमिषात् सौवर्णदामत्रयी-
बद्धं मध्यमनुत्तमं सुदृढयोर्गुर्
सौवर्णौ कलशाविवाद्य च पयः
तौ कामाक्षि मुदं सदा वितनुतां भारं पराकृत्य नः ॥ १७ ॥
<verse>पाणी ते शरणागताभिलषितश्रेयःप्रदानोद्यतौ
सौभाग्
स्वर्लोकद्
त्पात्रालाभविशङ्कयाङ्गुलिमिषान्मन्ये विभात्यत्र हि ॥ १८ ॥
<verse>दत्तां देवि करौ तवातिमृदु
सद्रत्नञ्चितकङ्कणादिभिरलं सौवर्णकैर्भूषितौ ।
नित्यं संपदमत्र मे भवभयप्रध्वंसनैकोत्सुकौ
संरक्तौ च रसालपल्लवतिरस्कारं गतौ सुन्दरौ ॥ १९ ॥
<verse>भूयास्तां भुजगाधिपाविव मुदे बाहू सदा मांसलौ
कामाक्ष्युज्ज्वलनूत्नरत्नखचित
भा
प्रोद्यद्
६६१-
</page>