<page>
<ignore>श्रीवेङ्कटेशस्तोत्रम्
 
४९३</ignore>
<verse>सर्वज्ञं कलिकल्मषन्नममलं लक्ष्मीनिवासोरसं

शक्तं सन्नतवत्सलं विधिमुखैर्देवैः सदा वन्दितम् ।

संसारार्णवतारकाङ्घ्रियुगळं कन्दर्पकोटिप्रभं

षाड्गुण्यात्मकदिव्यमङ्गलतनुं श्रीवेङ्कटेशं भजे ॥ ८ ॥
</verse>
<verse>अन्धः पश्यति दुःखिनस्तु सुखिनो मूकः प्रवक्ति स्फुटं
प
पङ्गुर्धावति वेगतस्तु लभते वन्ध्या च भव्यं सुतम् ।

आर्ताश्चापि निरामयास्तु बधिराः शृण्वन्ति सम्यक् ततो

यस्यानुग्रहवैभवेन विमलं श्रीवेङ्कटेशं भजे ॥ ९ ॥
</verse>
<verse>भक्ताभीष्टदभाष्यकारगुरुणा दत्ताब्जचक्रोज्ज्वल-

द्वाहुं भक्तजनानुभाव्यमनिशं नीलाम्बुदश्यामलम् ।

सर्वाधीश्वरता प्रकाशकलसन्मुक्ताकिरीटोज्ज्वलं

राकाचन्द्रमुखं दयागुणनिधिं श्रीवेङ्कटेशं भजे ॥ १० ॥
</verse>
<verse>लक्ष्मीगेहभुजान्तरं कलियुगप्रत्यक्षनारायणं

सत्यानन्दचिदात्मकं परिनुतं पञ्चाननाद्यैर्बुधैः ।

श्रीशेषाचलशृङ्गमङ्गलमहाभूषायितश्रीपदं
 

सर्वेषां जगतामभीष्टवरदं श्रीवेङ्कटेशं भजे ॥ ११ ॥
 
</verse>
<verse>सर्वेषां सुहृदं सुशीलमनघं श्रीमङ्गलाशासनं

कुर्वद्भिः परिशुद्धमानसयुतैः श्रीवैष्णवैः संवृतम् ।

बिम्बाभाधरमुद्यदिन्दुवदनं कर्णान्तलोलेक्षणं
 

श्रीमद्दिन्यललाटपट्टतिलकं श्रीवेङ्कटेशं भजे ॥ १२ ॥
 
</verse>
<verse>कौशेयपुष्पितकटीतटमम्बुजाक्षं
 

कान्ताकुचाम्बुरुहकुड्मललोलदृष्टिम् ।

कन्दर्पदर्पहरसुन्दरदिव्यमूर्ति
 
तिं
श्रीवेङ्कटेशम गतिः शरणं प्रपद्ये ॥ १३ ॥
 
</verse>
<verse>आपादमौलिमभिजातमनोहराङ्ग-
 

मादित्यकोटि किरणोज्ज्वलहेतिराजम् ।
 

आताम्रदिव्यमधुराधरपल्लवं च
 

श्रीवेङ्कटेशमगतिः शरणं प्रपद्ये ॥ १४ ॥
 
</verse>
<verse>दिव्यैर्दन्तिकरोपमैर्मृदुतरैः सुस्निग्धवर्णैः शुभैः

नानाभूषणभूषितैः शुभनखैः कल्याणरेखाञ्चितैः ।

वृत्तैर्ज्याकिणकर्कशैरभयदैः पीनैश्चतुर्भिः सतां
 

श्रीमद्वाबाहुभिरायतैर्विलसितं श्रीवेङ्कटेशं भजे ॥ १५ ॥
 
४९३
 
</verse>
</page>