<page>
<ignore>श्रीरामप्रपत्तिशतकम्
 
३१९</ignore>
<verse>संहार्य समुद्रदमविन्दत लक्ष्मणेन
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ६८ ॥
</verse>
<verse>यः स्यन्दनेभतुरगालिपदातिपूर्णाः

सन्नद्धमूलबलसङ्घपरार्धकोटीः ।

यामार्धतः प्रतिजघान सुलीलयैक-
 

स्तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ६९ ॥
</verse>
<verse>यः कौणपेश्वरशिरांसि दशोज्ज्वलानि
 

कृत्तानि चैकशतमङ्कुरितानि भूयः ।

दृष्ट्वा ननन्द शतकण्ठतपःप्रभावं
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजापि ॥ ७० ॥
</verse>
<verse>यो वासवप्रहितमातलिसं प्रणीतं
 

दिव्यं रथं समभिनन्द्य मुदधिरुह्य ।

तेजोवृतो विरुरुचे<delete>ऽसुरहेव</delete><add>[मघवेव]</add> साक्षात्

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ७१ ॥
</verse>
<verse>यः संयुगे दशमुखं निशितैः स्वबाणै-

रापादमस्तकमतीव गवाक्षिताङ्गम् ।

कृत्वापि निश्वलमवेक्ष्य बभार हर्ष
 
षं
तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ७२ ॥
 
</verse>
<verse>संग्रामभुव्यरिजयाय घटोद्भवेन
 

प्रीत्योपदिष्टमुपगृह्य रविस्तवं यः ।

तेजो वहन् युधि बभौ रिपुदुर्निरीक्षं
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ७३ ॥
 
</verse>
<verse>रक्षोऽधिपान्तकरणेऽतिविचक्षणोऽपि
 

यो मात <ellipsis>... ...</ellipsis> वतितरां समनुग्रहीतुम् ।

आज्ञापितास्त्रमरिनाशकमेव मेने
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ७४ ॥
 
</verse>
<verse>योऽस्त्रेण पद्मजनुषः क्षणदाचरेन्द्रं
 

द्वेधैव वक्षसि विभिद्य निपात्य भूमौ ।

लोकाखिलार्तिमपनीय भृशं ननन्द
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ७५ ॥
 
३१९
 
</verse>
</page>