<page>
<ignore>श्रीरामप्रपत्तिशतकम्
 
३१७</ignore>
<verse>भूत्वा विभोर्मधुवनं च पपौ मधूनि
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ५३ ॥
 
</verse>
<verse>यत्सन्निधिं समुपगम्य मरुत्तनूजः
 

पादाम्बुजं सविनयं सहसा प्रणम्य ।

दृष्टा मया जनकजेति जगाद मोदा-
 

त्तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ५४ ॥
 
</verse>
<verse>यो मारुतेर्निजवधूकुशलप्रवृत्तिं
 

चूडामणिं च समवाप्य परं प्रहृष्टः ।

सर्वस्वदानसदृशं परिषस्वजे तं
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ५५ ॥
 
</verse>
<verse>यः स्वानुजार्कजसमीरजशक्रभूज -
 

नीलादिभिः कपिवरैः सह मन्त्र्यमाणः ।

लङ्कां शुभंयुदिवसे चकमेऽभिगन्तुं
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ५६ ॥
 
</verse>
<verse>यः पावमानिमधिरुह्य मुदा स्वयं तं

तारासुतं समधिरूढवतानुजेन ।

सम्भाषमाण इनजेन ययाववाचीं
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ५७ ॥
 
</verse>
<verse>यः सर्वराक्षसविभेदनबद्धदीक्षै-

र्वृक्षायुधैर्हरिबलप्रवरैः परीतः ।
 

तीरं ययौ सपदि दक्षिणवारिराशे-
 

स्तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ५८ ॥
 
</verse>
<verse>पङ्क्त्याननानुजजुषेऽपि विभिषणाय

स्वा‌ङ्घ्रिद्वयीसरसिजं शरणं गताय ।

योऽदाच्चिरायुरपि राक्षसराजलक्ष्मी
 
मीं
तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ५९ ।
 
॥</verse>
<verse>गम्भीरमात्मनि पराङ्मुखमम्बुधिं यः

क्रुद्धो विशोष्य विशिखेन शिखिप्रभेण

तत्प्रार्थितः पुनरमुं स्ववशं निनाय
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ६० ॥
 
३१७
 
</verse>
</page>