<page>
<ignore>श्रीरामप्रपत्तिशतकम्
 
३१५</ignore>
<verse>तत्राञ्जनेयमभिगृह्य ननन्द गाढं
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ३८ ॥
 
</verse>
<verse>यो वायुसूनुघटिता तुलमैत्रहृष्ट-

सुग्रीवदत्तनिजदारविभूषणानि ।
 

दृष्ट्वा तुतोष रमणीमिव वीक्ष्य साक्षा-

त्तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ३९ ॥
 
</verse>
<verse>यो मित्रपुत्रकथिताग्रजवैरदुःख-

निर्मोचनोदितमनाः करुणारसाब्धिः ।

हन्यां तमाश्विति ददावभयं च तस्मै
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ४० ॥
 
</verse>
<verse>यो मित्रमोदविधये सहसैककेन
 

बाणोत्तमेन विनिहत्य महेन्द्रपुत्रम् ।

सुग्रीवमेव कपिराज्यपदेऽभ्यषिञ्च-
 

त्तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ४१ ॥
 
</verse>
<verse>यो भूमिशैलनिलयान् जनकेन्द्रपुत्र्याः

संमार्गणाय सहसा कपिनायकेन ।

आनाथितान् कपिवरान् मुमुदे समीक्ष्य

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ४२ ॥
 
</verse>
<verse>यः सौरिणा कपिवरेषु दिशश्चतस्रः

प्रस्तावितेषु कृतिनं हनुमन्तमेव ।

ज्ञात्वा करेऽस्य विततार निजाङ्गुलीयं

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ४३ ॥
 
</verse>
<verse>यत्प्राभवादितरकीशवरैरलङ्घघ्य-
 

वारांनिधिं पथि विधूनितमार्गविन्घ्नम् ।

वेशन्तवल्लघु ततार समीरसूनु-
 

स्तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ४४ ॥
 
</verse>
<verse>लङ्कामुपेत्य निशि राक्षसकोटिगुप्तां

केनाप्यदृश्यगतिरेव यदीयभूम्ना ।

रक्षोऽवरोधमनिलात्मभवश्चचार
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ४५ ॥ :
 
३१५
 
</verse>
</page>