<page>
<ignore>३१४
 
श्रीरामस्तोत्रेषु
 
</ignore>
<verse>यो दण्डकावनतपोनिरतैर्मुनीन्द्रै-

रभ्यर्थितो निखिलराक्षसनाशनाय ।

तेभ्यस्तथेति दयया विदधे प्रतिज्ञां
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ३१ ॥
 
</verse>
<verse>यो यातुधाननिधने विधृत प्रतिज्ञः
 

कालं व्यपेक्ष्य निवसन् वरपश्ञ्चवट्याम् ।

मित्रं जटायुषमवाप्य तुतोष कामं
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ३२ ॥
 
</verse>
<verse>यो दुर्मतिं झटिति शूर्पणखां विभीकां

स्वस्मिन् सगर्भकरचूर्णितकर्णनासाम् ।

कृत्वा मुमोच दयया विपिने सजीवां
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ३३ ॥
 
</verse>
<verse>यो दूषणत्रिशिरसौ च खरं तदीयं

सैन्यं चतुर्दशगुणोक्तसहस्रसङ्ख्यम् ।

एको निहत्य मुमुदे सहसा जयेन
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ३४ ॥
 
</verse>
<verse>यः पङ्क्तिकन्धरहृतां मृगयनन् स्वकान्तां

तस्याः कृते खगपतिं पथि मुक्तजीवम् ।

दग्ध्वा स्वतातवदमुष्य ददौ च मुक्ति
 
तिं
तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ३५ ॥
 
</verse>
<verse>यो भक्षितुं स्वमनुजं च कृतप्रयत्नं

दग्ध्वा कबन्धमपि योजनदीर्घबाहुम् ।

श्रुत्वा तदुक्तशबरीचरितो ननन्द
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ३६ ॥
 
</verse>
<verse>यस्तापसीं ससहजः शबरीमुपेत्य

तत्कल्पितप्रचुरपूजनलब्धहर्षः ।

तद्भुक्तशेषफलभुक् प्रमुमोद कामं
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ३७ ॥
 
</verse>
<verse merge-next="true">यो व्याधयोषिदभिसूचितमैत्रपात्रं

सुग्रीवमेव मृगयन् समुपेत्य पम्पाम् ।
 
</verse>
</page>