<page>
<ignore>श्रीरामप्रपत्तिशतकम्
 
३१३</ignore>
<verse>वध्वा ययौ वनमशेषजगद्धिताय
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ २३ ॥
 
</verse>
<verse>यो नव्यशाद्वलतले मृदुपाद्दगत्या

गङ्गामुपेत्य गुहमानित उत्तरंस्ताम् ।

हित्वा गुहं सरथसूतमभूज्जट (टाल-
 

स्तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ २४ ॥
 
</verse>
<verse>यस्तज्जनेन सह सोदरजानकीभ्यां
 

तीर्त्वा लवैः ससलिला:लाः सरितश्च बह्वीः ।

रेमे पुरीव सुदृशा सह चित्रकूटे
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ २५ ॥
 
</verse>
<verse>यो मातुलस्य निलयाद्वनमागतेन
 

पादानतेन भरतेन पुरागमाय ।

संप्रार्थितोऽपि गमनं मनसापि नैच्छत्
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ २६ ।
 
</verse>
<verse>यो राज्यपालनकृते मणिपादुके स्वे
 

दत्त्वा नताय भरताय च सान्त्वपूर्वम् ।

पुर्यै निवर्त्य तमभूत् परमप्रहृष्ट-
 

स्तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ २७ ॥
 
</verse>
<verse>यः सानुजो वनितया सह चित्रकूटं
 

त्यक्त्वात्रिमस्य च वधूं प्रणिपत्य ताभ्याम् ।
 

दत्तं विभूषणकुलं मुमुदे प्रगृह्य
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ २८ ॥
 
</verse>
<verse>यो दण्डकावनमुपेत्य खलं विराधं

हत्वा विदेहतनयाममितप्रमोदाम् ।

कृत्वा तुतोष शरभङ्गकृता मिताशीः
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ २९ ॥
 
</verse>
<verse>यो वै सुतीक्ष्णमुनिना समनुगृहीतः
 

कुम्भोद्भवं समभिवाद्य मुदा च तस्मात् ।

तूणीं शरासनमसिसिं प्रतिलभ्य रेजे
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ३० ॥
 
३१३
 
</verse>
</page>