<page>
<ignore>३१२
 
श्रीरामस्तोत्रेषु
 
</ignore>
<verse>यो गौतमाख्यमुनियोषितमात्मकान्त-

शापोररीकृतशिला वपुषं क्षणेन ।

चक्रे स्वपादरजसा तटिदाभदेहां
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ १६ ॥
 
</verse>
<verse>यो गौतमात्मजसमीरितगाधिसूनु-

ब्राह्मण्यसङ्गमकथा श्रुतिहृष्टचेताः ।

श्लाघ्यस्तमेव सुचिरं हृदये ननन्द
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ १७ ॥ ..
 
</verse>
<verse>देवासुरैरपि दुरासदमीशचापं
 

भङ्क्त्वा मृणालमिभराडिव लीलया यः ।

सद्यश्चकार जनकं सफलप्रतिज्ञं
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ १८ ॥
 
</verse>
<verse>यो जानकीपरिणये स्वशिरो विनम्य

दोर्भ्यां तदङ्घ्रिसरसीरुहमश्ममौलौ ।

आरोप्य तन्मुखमवेक्ष्य जहास मन्दं
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ १९ ॥
 
</verse>
<verse>यो मैथिलेन्द्रनगरात् खस्वपुरं प्रयास्यन्

मार्गे गृहीतपरशुं भृगुजं सचापम् ।

व्यद्रावयद्धृतशरासनदर्पवीर्यं
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ २० ।
 
॥</verse>
<verse>यो भ्रातृभिस्त्रिभिरुदृदूढवधूसमेतै-
 

र्हेमप्रसाधितवलद्विरदाधिरूढः ।

साकेतमेत्य धरणीसुतयैव रेमे
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ २१ ॥
 
</verse>
<verse>यो मातुलालयमतिप्रमदेन साकं
 

संप्रेषयनन् ससहजं भरतं स्वपित्रोः ।
 

शुश्रूषया चिरमशेषजनप्रियोऽभूत्
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ २२ ॥
 
</verse>
<verse merge-next="true">यस्तात मातृवचनावितथीकरस्तं
 

साम्राज्य भोगमनपेक्ष्य सहानुजेन ।
 
</verse>
</page>