<page>
<ignore>३१०
 
श्रीरामस्तोत्रेषु
 
</ignore>
<verse>यः कोसलेन्द्रदुहितुः सुकृतेन साक्षा-

ज्जातो हरिस्तनुभवो दिवि वासवाद्यैः ।

अस्मान् जगच्च विनुतः परिपालयेति
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ १ ॥
 
</verse>
<verse>बृन्दारका यदुदये प्रमदादयोध्यां

सन्तानकल्पकुसुमैः परितो ववर्षुः ।

गन्धर्वजातिरतिगानरता बभूव
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ २ ॥
 
</verse>
<verse>यस्योदये मनुजलोकशुभोदयोऽभूत्
 

सर्ववं क्षणेन जगतो दुरितं प्रशान्तम् ।

चक्रुर्मुदा नटनमप्सरसः प्रकामं
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ३ ॥
 
</verse>
<verse>यस्याद्वितीयमनघं शुभदं भयन्घ्नं

मुक्तिप्रदं श्रवणमङ्गलमार्तिहारि ।

रम्यं समुल्लसति नाम जगत्पवित्रं
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ४ ॥
 
</verse>
<verse>यं लक्ष्मणेन भरतेन च सानुजेन

बाल्ये सहाभिविहरन्तमवेक्ष्य दृष्टट्या ।

प्रापुर्न तृप्तिमवशाः प्रमदेन लोका-
 

स्तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ५ ॥
 
</verse>
<verse>यः शैशवे कनकमौक्तिक नीलरत्न-

माणिक्यवज्रवरभूषणभूषिताङ्गः ।

लोकान् प्ररञ्जयति कुञ्जरमञ्जगत्या

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ६ ॥
 
</verse>
<verse>यः शैशवे मधुरसूक्तिसुधाप्रवाहै-

र्लोकस्य कर्णहृदयानि मुहुर्निषिच्य ।

चक्रे निराकृतसुरपधिपभाग्यमेनं
 

तं राममार्तिहरणं शरणं भजामि ॥ ७ ॥
 
</verse>
<verse merge-next="true">यं शैशवातिरमणीयसुभद्रवेष-

माकर्णदीर्घनवरक्त सरोजनेत्रम् ।
 
</verse>
</page>