<page>
<ignore>३०२.
 
श्रीरामस्तोत्रेषु
 
</ignore>
<verse>स्फटिकधवलान्मेघश्यामे गृहीतमृगानलात्

धृतधनुरिषौ भूतेशानात् प्लवङ्गमसेविते ।

मतिरवतरत्यात्तव्याघ्राजिनाद्धधृतवल्कले
 

शिखरितनयानाथात् पृथ्वीसुतापरिणेतरि ॥ ३८ ॥
 
</verse>
<verse>स्वच्छन्दं व्रजसुन्दरीजन विटा द्वद्वैद्बद्धैकदारत्व्रते

लीलावेणुलसत्करात् त्रिभुवनत्राणाय चापस्पृशि ।

चोराकृष्टवधूजनात् परिणतौ कीट । टादिमुक्तिप्रदे

व्यावृत्तं मम यादवाद्रघुपतौ चेतः स्वयं धावति ॥ ३९ ॥
 
</verse>
<verse>कश्चिद्वाबालो मृत्तिकां भक्षयित्वा
 

कश्चिद्वृद्धश्चूतमूले लुठित्वा ।
 

मां रक्षेच्चेन्मास्तु तद्यन्ममास्ते
 

त्राता सीताकेलिलोलो युवैकः ॥ ४० ॥
 
</verse>
<verse>अभिमतफलसिद्धध्यै ध्यातुमेकं सुराणां
 

अनुसरति मनो मे यावदाबद्धमेकम् ।
 

अपहरति निरुन्धन्नन्तरा तावदेतत्
 

कपिकुलपरिवारः कश्चिदम्भोदनीलः ॥ ४१ ॥
 
</verse>
<verse>क्षणचलितनिरूढस्वर्णदी कर्णभूषे
 

परिहृतमयकन्यापत्रलेखप्रसङ्गे ।
 

विरचितसुरसुभ्रूविभ्रमप्रातिभाव्ये
 

कुतुकितमतिभव्ये काक्वापि कालिनम्नि चेतः ॥ ४२ ॥
 
</verse>
<verse>कचभरनिटिलभ्रूकर्णदृङ्नासिकोष्ठ -
 

स्तनजघननितम्बं पश्यदन्याङ्गनानाम् ।
 

मलिनयति मनश्चेन्मन्मथस्तावता किं
 

विमलयितुमहल्यापावनोऽप्यस्ति वीरः ॥ ४३ ॥
 
</verse>
<verse>नवकुवलयदामश्यामलः कोमलाङ्गया
ग्या
विरचितमधुरश्रीरेकया विद्युतेव ।

जलधर इव काले जृम्भमाणो मयूरं
 

कुतुकयति मनो मे कोऽपि कोदण्डभूषः ॥ ४४ ॥
 
</verse>
<verse merge-next="true">मनसि मम समिन्धे पुण्यभाजामवेक्ष्यः

कपिसदसि मुनीनां चेतसारस्वादनीयः ।
 
i
 
1
 
:
 
A
 
</verse>
</page>