<page>
<title>१९. ॥ अथ श्रीरामकर्णामृतम् ॥
</title>
<verse>दिशतु स कुशलं जिते दशास्ये

विधिविहितस्तुतिवेदितस्वरूपः ।

उपदिशति शिवो नृणां यदीयं

मनुमविमुक्तपुरे विमुक्तिहेतोः ॥ १ ॥
 
</verse>
<verse>विहितविधिमपास्यता निषिद्धा-
 

न्यपि चरताप्यकृताक्षनिग्रहेण ।
य
यदघमुपचितं मया यतिष्ये
 

रघुवर संस्मरणेन तन्निमार्ष्टुम् ॥ २ ॥
 
</verse>
<verse>चिरपरिचितया मनो विकृष्टं
 

दिशि दिशि वासनया न मे नियाम्यम् ।

इति कवनपथे तवार्य राम
 

स्मरणविधावनधे करोम्युपायान् ॥ ३ ॥
 
</verse>
<verse>प्रकृतिरिति सरस्वतीति लक्ष्मी-
 

रिति गिरिजेति जगत्त्रयीति वा याम् ।
 

गदति मुनिगणः कवित्वसिद्धध्यै
 

कथमपि तां कलये विदेहकन्याम् ॥ ४ ॥
 
</verse>
<verse>मधुरभणितये पतिव्रनानां
 

मकुटमणिणिं कलये महीकुमारीम् ।
 

पतिकृत रिपुपातनप्रतिज्ञा-
 

दलनभयादहितेऽप्यदत्तशापाम् ॥ ५ ॥
 
</verse>
<verse>हृदय विषयमेव सेवसे किं
 

यदयमुदग्रविषोपमः क्रमेण ।
 
मद्
मदयति च निहन्ति च प्रकामं
 

तदयनमेत्य गिरा भजस्व रामम् ॥ ६ ॥
 
</verse>
<verse>रघुवरचरणारविन्दभक्ति-
 

च्छलमकरन्द निरन्तराभिषिक्ताः ।
 

वकुलपरिमला गिरा मदीया
 

कविकुलकर्णरसायनानि सन्तु ॥ ७ ॥
 
</verse>
</page>