<page>
<ignore>श्रीरामवर्णमालिकास्तोत्रम्
 
</ignore>
<verse>त्वत्पत्रिणापि रघुवीर ममाद्य माया-

गूढस्वरूपविवृतौ तव कः प्रयासः ॥ २२ ॥
 
</verse>
<verse>जन्तोः किल त्वदभिधा मम कर्णिकायां

कर्णेजपन् हरति कश्चन पञ्चकोशान् ।

इत्यामनन्ति रघुवीर ततो भवन्तं
 

राजाधिराज इति विश्वसिमः कथं वा ॥ २३ ॥
 
</verse>
<verse>झङ्कारिभृङ्गकमलोपमितं पदं ते

चारुस्तवप्रवणचारणकिन्नरौघम् ।

जानामि राघव जलाशयवासयोग्यं

स्वैरं वसेत्तदधुनैव जलाशये मे ॥ २४ ॥
 
</verse>
<verse>ज्ञानेन मुक्तिरिति निश्चितमागमज्ञै-

र्ज्ञानं कक्व मे भवतु दुस्त्यजवासनस्य ।

देवाभयं वितर किं नु सकृत्प्रपत्त्या
 

मह्यं न विस्मर पुरैव कृतां प्रतिज्ञाम् ॥ २५ ॥
 
</verse>
<verse>टङ्कारमीश भवदीयशरासनस्य
 

ज्यास्फालनेन जनितं निगमं प्रतीमः ।

येनैव राघव भवानवगम्य मास-
 

त्रासं निरस्य सुखमातनुते बुधानाम् ॥ २६ ॥
 
</verse>
<verse>ठात्कृत्य मण्डलमखण्डि यदुष्णभानो-

र्देव त्वदस्त्रदलितैर्युधि यातुधानैः ।

शङ्के ततस्तव पदं विदलय्य वेगा-

त्तैरद्भुतं प्रतिकृतिर्विदधे वधस्य ॥ २७ ॥
 
</verse>
<verse>डिम्भस्तवास्मि रघुवीर तथा दयस्व

लभ्यं यथा कुशलवत्वमपि क्षितौ मे ।

किञ्चिन्मनो मयि निधेहि तव क्षतं किं
 

व्यर्था भवत्वमनसं गृणती श्रुतिस्त्वाम् ॥ २८ ॥
 
</verse>
<verse>ढक्कां त्वदीययशसा मधुनापि शृण्मः
 

प्राचेतसस्य भणितिं भरताग्रजन्मन् ।
 

सत्ये यशस्तव शृणोति मृकण्डुसूनो-
 

र्धाताप्यतो जगति को हि भवाद्दशोऽन्यः ॥ २९ ॥
 
</verse>
<ignore>. २९३
 
</ignore>
</page>