<page>
<ignore>श्रीरामस्तोत्रेषु
 
</ignore>
<verse>अश्रान्तमर्हति तुलाममृतांशुबिम्बं

भग्नाम्बुजद्युतिमदेन भवन्मुखेन ।

अस्मादभूदनल इत्यकृतोक्तिरीश
 

सत्या कथं भवतु साधुविवेकभाजाम् ॥ १५ ॥
 
</verse>
<verse>कल्याणमावहतु नः कमलोदरश्री-

रासन्नवानरभटौघगृहीतशेषः ।

श्लिष्यन् मुनीन् प्रणतदेवशिरः किरीट-

दाम्नि स्खलन् दशरथात्मज ते कटाक्षः ॥ १६ ।
 
</verse>
<verse>खंवायुरग्निरुदकं पृथिवी च शब्दः
 

स्पर्शश्च रूपरसगन्धमपि त्वमेव ।

<ellipsis>... ... ... ... ... ...</ellipsis> दययात्मबन्धो
 

धत्से वपुः शरशरासभृदब्दनीलम् ॥ १७ ॥
 
</verse>
<verse>गङ्गा पुनाति रघुपुङ्गव यत्प्रसूता
 

यद्रेणुना च पुपुवे यमिनः कलत्रम् ।

तस्य त्वदङ्घ्रिकमलस्य निषेवया स्यां

पूतो यथा पुनरघेऽपि तथा प्रसीद ॥ १८
 
</verse>
<verse>घण्टाघणंघणितकोटिशरासनं ते
 

लुट ण्टाकमस्तु विपदां मम लोकनाथ ।

जिह्वालुतां वहति यद्भुजगो रिपूणाम्

उष्णैरसृग्भिरुद्दरम्भरिणा शरेण ॥ १९ ॥
 
</verse>
<verse>प्राहङस्यवाङसि परेश तथासि तिर्यक्
 

ब्ररूमः किमन्यदखिला अपि जन्तवोऽसि ।

एकक्रमेपि तव वा भुवि न म्रियन्ते <add>( ? )
 
</add>
मन्दस्य राघव सहस्व ममापराधम् ॥ २० ॥
 
</verse>
<verse>चण्डानिलव्यतिकरक्षुभिताम्बुवाह-
 

दम्भोलिपातमिव दारुणमन्तकालम् ।

स्मृत्वापि संभविनमुद्विजते न धन्यो
 

लब्ध्वा शरण्यमनरण्यकुलेश्वरं त्वाम् ॥ २१ ॥
 
</verse>
<verse merge-next="true">छन्नं निजं कुहनया मृगरूपभाजो
 

नक्तंचरस्य न किमाविरकरि रूपम् ।
 
</verse>
</page>