<page>
<footnote>३. ॥ अथ श्रीदशावतारस्तोत्रम् ॥
</footnote>
<verse>यो नाम पूर्वमवतीर्य ररक्ष विश्व
वं
फेनावगाढचलदूर्मि भरेऽम्बुराशौ ।

केनाहमस्मि परवानरविन्दनेत्रं
 

मीनाकृतिं मधुनिषूदनमन्तरेण ॥ १ ॥
</verse>
<verse>लोकं बिभर्ति सकलं कमठो भवन् यो

नाकं परेण परमे गगने विदीप्तः ।

साकं रमादिमहिषीगतबन्धनित्यैः
 

शोकं स मे हरतु संसृतिजजं मुकुन्दः ॥ २ ॥
</verse>
<verse>उर्वीतलोद्धरणकृत्यपटिष्ठभावा
 

दर्वीकराशनरथस्य घनाञ्जनाभा ।
 

गुर्वी तृतीयजनिरद्भुतकोलरूपा
 

कुर्वीत नः कुशलमिन्दुसमानदंष्ट्रा ॥ ३ ॥
 
</verse>
<verse><ref>1</ref>काया
 
धवे परमया कृपया प्रकोपो
 

माया <add>[मये कनकनामनि दानवेन्द्रे ]</add> ।
 

सायाह्नकाल उदितः सरसीरुहाक्षः
 

पायान्नृसिंहतनुरच्युत एष भक्तान् ॥ ४ ॥
 
</verse>
<verse>गर्वाकरेण बलिनापहृतां त्रिलोकीं
 

खर्वाकृतिस्तमपहृत्य तु वञ्चयित्वा ।
 

स्वर्वासवैरिगुरुणा प्रभवेऽमराणां
 

दुर्वारमस्तु भविकांय ददद्धरिर्वः ॥ ५ ॥
 
</verse>
<verse>यो भार्गवः स्वपितृसंहरणोत्थकोपः
 
1
 
1.
 
•
<ellipsis>. . . . . . . . . . . . .</ellipsis> ।
<ellipsis>. . . . . . . . . . .</ellipsis>
<ellipsis>. . . . . .</ellipsis> हतवान् स पातु ॥ ६ ॥
 
</verse>
<verse><ellipsis>. . . . . . . . . . . . . . . </ellipsis></verse>
<trailer>॥ इति श्रीदशावतारस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥
 
</trailer>
<footnote>1. कयाधुः -= हिरण्यकशिपोः भार्या, तस्याः अपत्यंपुमान् कायाधुः प्रह्लादः
 
। </footnote>
</page>