<page>
<ignore>१२६
 
श्रीशिवस्तोत्रेषु
 
</ignore>
<p>त्यक्तोपायममेयकाङ्क्षिणमहो शुण्ठं च चोरोपमं

कारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ १९ ॥
 
</p>
<verse>अस्पृश्यं विकलं कुधैर्यमखिले दोपेषे स्वकीये गुणं
 

पश्यन्तं चलमात्मकार्यनिरतं पूज्यं विषादात्मकम् ।

चिन्ताशोकपरीतचेतसमलं सर्वाशुभानां पदं
 

कारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ २० ॥
</verse>
<verse>दुष्पूरस्वककुक्षिपूरणपरं भारं भुवः केवलं

दासीमेषखरस्वभावमपटुं संमानने भाजने ।

रिक्तं बालकदीर्घसूत्रिणमलं हृच्छल्यशीलं सदा

कारुण्याकर वारिघे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ २१ ॥
</verse>
<verse>अत्या देशिनमुत्तमस्थितिमतां संत्यागिनं नास्तिकं

रन्ध्रान्वेषिणमन्धमूकबधिरं शम्भोस्तु विश्वात्मन:नः ।

माहात्म्य श्रवणस्तुतीक्षणविधौ माहेश्वरा वत्सलं
 

कारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ २२ ॥
 
</verse>
<verse>दुष्कार्यालघुभारवाहनपशुं तृष्णा तृणग्राहिणं
 

संसारार्णवदुःखपङ्कपतितं यान्तं सदाधो भृशम् ।

स्वत्वाहन्त्वममत्वमोहमकरैराकृष्यमाणं सदा
 

कारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ २३ ॥
</verse>
<verse>भ्रष्टं सर्वजुगुप्सितं परहितव्याघातिनं तामसं
 

संभ्रान्तं चपलं विधानविहितव्यापारविद्वेषिणम् ।
 

शम्भो त्वत्पदभक्तिहीनमदृढं संमूढमात्मद्विषं
 

कारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ २४ ॥
 
</verse>
<verse>ज्येष्ठावासमतिप्रमादितमतिं क्षुत्तृड्जराद्यर्दितं
 

स्वप्नेऽप्यन्यपरोपकाररहितं सर्वाहितं दुर्लभम् ।
 

लोके सत्परिहार्यनिन्दितमहो दुःखप्रदेशक्रियं
 

कारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् <fix>॥</fix> २५ ॥
 
</verse>
<verse>त्वक्चुक्लान्त्रसिरातनूरुहमयं काराख्यरन्ध्रस्थितं
 

नानापायपतिष्णु कालशिखिना पापच्यमानं भृशम् ।
 

दृष्ट्वापि स्वकलेबरं कृशतरं तत्रापि रक्तं पं
 
पशुं
कारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ २६ ॥
 
</verse>
</page>