<page>
<ignore>१२४
 
श्रीशिवस्तोत्रेषु
 
</ignore>
<verse>अज्ञं लुब्धमसत्यनिष्ठमधमं प्रज्ञायशोवजितं

कारुण्याकरवारिधे भवपितर्दोपाषाकरं पाहि माम् ॥ ४ ॥
 
</verse>
<verse>क्षुद्रं दुर्भगमल्पसत्त्वमलसं भग्नत्व्रतं रागिणं
 

भीरुं डाम्भिकमीर्ण्ष्यकं व्यसनिनं पापात्मकं सूतकम् ।

आधिव्याधिनिपीडितं जडधियं सद्भिः सदा निन्दितं

कारुण्य याकरवारिधे भव पितर्दोपाषाकरं पाहि माम् ॥ ५ ॥
 
</verse>
<verse>आकाङ्क्षाश्रयमार्यवर्ति विमुखं क्षीणं गुणद्वेषिणं

धूर्ततं दुर्गुणमत्यशुद्धहृदयं सर्वत्र संदेहिनम् ।

दीनं पापरतं समस्त विषयेष्वासक्तमन्यायिनं

कारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोपाषाकरं पाहि माम् ॥ ६ ॥
 
</verse>
<verse>अश्रद्धं गतपौरुषं कुपथगं जाज्वल्यमानं हृषा

संसारार्णवमग्नमूर्मितरलं नीचप्रियं निर्दयम् ।
बै
वैराग्यानतिदानयोगनियमद्वेष्टारमुन्मादिन
 
नं
कारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ ७ ॥
 
</verse>
<verse>द्वन्द्वग्रस्त समस्तवृत्तिकुशलं सत्सङ्गविद्वेषिणं
 

दुः सङ्गप्रियमप्रतिष्ठवचनं कामातुरं तस्करम् ।

शैत्रवज्ञानपराङ्मुखं खलजनव्यापारपारङ्गतं
 

कारुण्या करवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ ८ ॥
 
</verse>
<verse>दुर्मत्यावमतिप्रवृद्धरजसं सद्वृद्धसेवा रिपुं
 

सद्धर्मेष्वसमुत्सुकं गुरुजने मान्येषु चात्युद्धतम् ।

शिष्टा शिष्टकरप्रियं च सततं दुष्टस्य तुष्टिप्रदं
 

कारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि मान् ॥ ९ ॥
 
</verse>
<verse>स्मप्नेऽप्युत्तम गन्धपुष्पनिकरैरीशाचे र्चनावर्जितं
 

ध्यानाध्यानविचारणागुणरिपुं तुच्छं मदोच्छछृङ्गलम् ।

दारिद्र्यास्पदमात्मवैरिवशगं तापत्रयस्याश्रयं
 

कारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ १० ॥
 
</verse>
<verse>आत्मातिस्तुतिकारिणं परमहा निन्दाकरं निन्दितं
 

लुण्टाकं पतितं विपर्ययगतस्वान्तं सदा याचकम् ।
 

व्याक्रोश । शाद्विहतस्वकार्यनिचयं सर्वापदां सञ्चयं
 

कारुण्य याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ ११ ॥
 
:
 
</verse>
</page>