श्रीव्यासयोगिचरितम् /71

<page>
<ignore lang="sa">40
 
</ignore>
<ignore lang="sa">श्रीव्यासयोगिचरितम्
 
</ignore>
<p lang="sa">प्रतिबोधनकर्मठी भवति । तत्र सर्वेषामपि धर्माणां राजा सेतुरिति

न्यायेन भवता सर्वदा तदा तदास्थानीस्थेयुषा भवितव्यम् । पुरा

किल योगिनो निस्संगा अपि महांतो दत्तात्रेयादयः जगदुपकरणाय

राजन्यसभालंकारा बभूवुः ।
 
</p>
<verse lang="sa">इत्युक्तवंतमथ तं स तथेति वाचा

तुष्टं विधाय नरसिंहनवीनगुप्ताम् ।

शिष्यैस्समं कतिपयैरुडुभिश्शशीव

संप्रस्थितः प्रति महाचलराजधानीम् ॥
 
</verse>
<verse lang="sa">मार्गं विलंघितवतः क्रमशो महांतं
 

मध्येदिनं वनतरुप्रकटोपगूढम् ।
 

अग्रेसरस्य यतिनाममलांबुगर्भ-
 

मग्रेसरो नयनयोरतिथीबभूव ॥
 
</verse>
<p lang="sa">स्नात्वा स तत्र सलिलैश्शिशिरीभवद्भि-
 

र्भानोरगोचरतया परितः कराणाम् ।

देवार्चनामकृत शिष्यजनाहृताभिः
 

कल्हारतामरसकैरवमंजरीभिः ॥
 
</p>
<verse lang="sa">तावदस्य सरसस्समीपतो दक्षिणाद्विपिनवृक्षमण्डलात् ।

रोदसी कबलयन्निवोदगात्कोऽपि कोलनिकरो भयानकः ॥
 
</verse>
<p lang="sa">तमाकर्ण्य तस्य चेतः किमिदमिति चिंतां यावदाललंबे तावदेव

कौचन ब्रह्मदंपती दावपावकालीढबालसहकारस्येव विवर्णभाजो

विस्रंसितावयवसंधिबंधस्य बाहूपपीठमाश्लिष्य धार्यमाणस्य द्वादशवर्षी

यस्य कुमारस्य वदनं वीक्ष्यं वीक्ष्य करुणं विलपंतौ

शनैरशनैस्सविधभुवमासेदतुः ।
 
</p>
</page>