This page has not been fully proofread.

<page>
<ignore lang="sa">
द्वितीयोल्लासः
 
</ignore>
<ignore lang="sa">
15
 
</ignore>
<verse lang="sa">
पाणिद्वयेन तनयैः परिधूसरेण मा मेति मंदवचसाऽप्यनुनाथ्यमानैः ।

आलोडितान्यमृतसख्यधुरंधराणि ये भुंजते जगति मङ्गलभोजनानि ॥
 
</verse>
<p lang="sa">
किं वा पूर्वतनेषु जन्मसु न तादृशं सुकृतमावाभ्यां चरितम् ।

तदास्ताम्। सहजालीकाः किं शाकुनिका: । वंध्याशिषः किं

वसुंधरानिमिषाः। उद्धृतानुभावं किमुपश्रवणम् । निश्चयापटवः किं

निषादयोषितः । विगतविचारणाः किं विप्रनिकाः । गलिताभिधेयं

किं गौलिकावचनम् । असिद्धिपरतंत्रा: किं परममंत्राः । विरचितासुर-

भावः किं व्यासदेवः। देवताशून्यानि किं त्रिभुवनानि । अथवा

समस्तं वितथमेव ।
 
</p>
<p lang="sa">
पुष्यत्कृपालहरिपूर्णकटाक्षवीक्षा-
 

संत्रायमाणजगता सकलोत्तमेन ।

कंसारिणाऽस्मदभिकांक्षणपूरणाय
 

किं वा विलंबनविधिः क्रियते न जाने ॥
 
</p>
<p lang="sa">
इति महीयसा शोकवेगेन करुणमाचक्षाणः प्राणनिभां वल्लभां

अमृतोपमेयैर्वचनैराश्वासयदाचख्यौ च ।
 
</p>
<p lang="sa">
मा गा विषादमधुना महिले श्रुणु त्वं
 

वेगादिह स्फुरति मे विपुलोरुभागः ।

विद्रावितानतभयो विमनस्थयोन
 

भद्रागमे स तु हरिर्भगवान् प्रमाणम् ॥
 
</p>
<p lang="sa" merge-next="true">
इत्यनेन कुशलोदर्केण सब्रह्मचारिणेव सुधारसस्य, वैतालिकेनेव

निद्राणहर्षस्य, प्रास्थानिकपटहेनेव शोकस्य, मनोरथमिव हस्तेन

समर्पयतार्द्ररसनो दयमानया वरवर्णिन्या किमपि भाषमाणश्विरादनति
 
</p>
</page>