श्रीव्यासयोगिचरितम् /40

<page>
<ignore lang="sa">प्रथमोल्लासः
 
</ignore>
<verse lang="sa">भद्रं किमारण्यफलाशिनां वः सारङ्गयूथैकसहायभाजाम् ।

निर्विघ्नताश्रीर्नियमक्रियासु जागर्ति किं वा सफलोदयासु ॥
 
</verse>
<verse lang="sa">किसलयति न पीडां किं ननु तापोवनीनां
 
नु
 

विटपिपटलिकाभिर्व्याहतिर्दाववह्नेः ।

अनिशमतिथिसार्थाः किं सपर्याकृतार्थाः
 

विलसति दृढशक्तिर्वैष्णवी किं नु भक्तिः ॥
 
11
 
</verse>
<p lang="sa">इत्थं क्षेमानुयोगपुरोगामियत्तामिवापरोक्षयंतीं सुधामधुरिम्णो,

निशम्य ते भगवतः पाराशरस्य वाणीमनणीयसीभिः आनंदकंदलीभिः

कवलितमनसः सविनयमेवं व्यजिज्ञपन् ॥ ब्रह्मन्! कुतोऽवकाशः

कुशलेतरप्रसंगस्य भगवदनुकंपानदीमातृकाणाम् । किं तु पुरंदरपुरोगवृंदा-

रकवृंदकांचनमकुटावतंसायितचरणारविंदस्य भारतीजानिकुलभागधे-

यस्य त्रिभुवनस्वैरपरिचंक्रमणविलासरसिकस्य निरंतरोपकुंचितपाणिकम-
 

लांचितविपंचीगुणपद्यारोपितविविधावतारक्रमबिरुदावलिगानकलावशीकृ-

तकमलासखमानसस्य भागवतमूर्धन्यस्य तत्रभवतो नारदस्य मुखादद्यैव

जगत्पाषंडाक्रांतमस्माभिः श्रुतम् ।
 
</p>
<verse lang="sa">भवतोऽधिगतान्येतान्यखिलानि तपोनिधे ।
'
&apos;बलाहकैरिवास्माभिरंभांसीव पयोनिधेः ॥
 
</verse>
<p lang="sa">तदा प्रसङ्गेन तापसगोष्ठीभिः साराभिर्युगधर्मं पृच्छयमानेन

पादे चैव हि कलेर्विश्वसनीयवेषैः पाषंडैरुत्पातवातैरिव जलनिधेः
•
जगतः कलुषीकारो महान् भविष्यतीत्यन्वग्राहि भगवता । तथाप्यधुनैव

तरुणभुजगगरलस्येव बहुलदिवसावसानसंतमसस्येव प्रलयानलधूमनिवह-

स्यैव समुज्जृंभमाणस्य किमस्य कारणं कदा वा शांतिश्च ।
 
</p>
</page>