श्रीव्यासयोगिचरितम् /107

<page>
<ignore lang="sa">76
 
</ignore>
<p lang="sa">ततः
 
श्रीव्यासयोगिचरितम्
 
</p>
<verse lang="sa">स मान्यचरितः काचित् समा न्यक्कृतकल्मषः ।

अत्ययेऽवहदत्यर्थम् अत्यविंदुर्महायशाः ॥
 
</verse>
<verse lang="sa">ग्रामे व्याससमुद्रनामनि ततस्तेन प्रतिष्ठापिते

तेनाखानि यतीश्वरेण भुवनश्लाध्यस्तटाको महान् ।

निद्रातुं स जुगुप्सितेन मुनिना पीतोऽपि तत्सागरो

दैत्यारेरपरांबुराशिरिव यश्शुद्धांबुरुत्पादितः ॥
 
</verse>
<verse lang="sa">दिग्वेतण्डप्रकाण्डस्थपुटकटयुगक्षालिकाकेलिकृद्भिः

कल्लोलानां कदंबै: कबलितधरणिं कांतपाथः कलापम् ।

यं संवीक्ष्य प्रमोदाद् द्रुतमवतरतः पश्चिमांभोधिबुद्ध्या

रोद्धुं सप्ताश्वसत्पीन् प्रतिदिनमरुणो यत्र भारं विधत्ते ॥
 
</verse>
<verse lang="sa">प्रौढाः स्त्रातुमुपागताः प्रियतमैस्सार्धं तरंगावली

वेगोत्कूलितबुद्बुदैर्मृगदृशो या या मुहुर्वंचिताः ।

तास्ता व्रीलविनम्यमानमनसो फूत्कारबुद्धाच्छय

तीरे पश्चिमशुक्तिगर्भगलितान् मुक्तामणीन् गृह्णते ॥
 
</verse>
<verse lang="sa">यत्तीरवासनिरतैर्यतिनां समूहै
 

र्व्याख्यायमानमुपकण्ठतरुप्रतिष्ठाः ।
 

न्यायामृतप्रभृतिषु प्रचुरं प्रमेय
 

मुच्चारयंति शुकमाणवकाश्श्रुतेषु ॥
 
</verse>
<verse lang="sa">आनन्दमंतेवसतां वितन्वन् तरंगबाहाधृतशंखचक्रः ।
 

मध्वागमाख्यागमपारगंता यो व्यासयोगींद्रमिवानुयाति ॥
 
</verse>
</page>