This page has not been fully proofread.

२१२
 
श्री वेंकटेश काव्यकलापे
 
अनुचितमहगी मुक्तता यसमीहे
 
मशक शिशुरियो धैर्भस (मच) मातङ्गरूपम् ।
क्षमिदमा मे त्वां प्रनस् तूर्णं
 
तृणमपि वृषशैलाधीश दिव्याखयन्तम् ॥ ३८ ॥
 
विषद (ज) बिततिरास्तामुत्पलं चिकू सरोगे
 
• कृतमतिकठिने गोलभिद्मावभिश्च ।
नियतममृत से निर्मितात कभ
 
बपुर तिसुकुमारं वासुदेव स्तुतो(बे ) हम् ॥ २९ ॥
 
प्रकृति महदहरूत्यादिकं तत्त्वजाते
 
पुरुषमपि शरीरं तावकं सञ्जिरन्ते ।
 
मधुमथन परं ब्रह्मैकमेवाद्वितीयं
 
स्वमसि तदखिलश्रुत्यन्ततात्पर्यभूमिः ॥ ४० ॥
 
निखिलविहितहातॄन् नीतकालानिषिद्धेः
निरुपधिकरणाधिखातुममानकस्मात् ।
 
विभुरपहतपाप्मा विश्वभूतान्तरात्मा-
 
प्याधिवससि वृषागाधित्यका सत्यकामः ॥ ४१ ॥
 
पुनरपि जननीनां चेन कुक्षौ विविक्षा
 
निरवधिनि सुखे चेदस्ति साक्षादपेक्षा
 
चरणनलियुगे तायके देव के बा
 
शरणवरणमेते श्रीपते माचरन्ति ॥ ४२ ॥
 
वरद मदपचाराः किचिदालोचिताधे-
 
नलिननयन ना नारकास्त्वत्पताः ।