This page has not been fully proofread.

श्रवणानन्दः
 
पञ्चास्यमुपास्य त्वां नृपश्चास्यति मानवः ।
 
करोषि तस्य यत्स्वामिन् करोषितमभीप्सितम् ॥ ९ ॥
 
1. प्रपथः लोकः आस्ने वा राम् तस्य एवं मुखमिति या सर्वनारणमिति
 
म् ।
 
पाचस्य पारदीधिति-
 
विमा मुखेनातविषादहारिणः ।
 
मुवां निवाने सदावलिस्तुतं
 
सदा पदाम्भोजमुदारमाश्रये ॥ १० ॥
 
सरपन्नाय कृशाय देते-
रनाय्यमप्यर्पयसि स्थिरं पदम् ।
दयालुता माधव दुर्बलेषु हि
 
प्रभूत्तमानां परमं विभूषणम् ॥ ११ ॥
 
अजसमप्यब्धिसुतां बन्नुर-
 
स्वनामधिष्ठाय सृजन् प्रजा हरे ।
 
भवत्यो मन्मजन्मभूर्भवान्
 
तथापि कन्दर्पजिताऽभिमन्यसे ॥ १२ ॥
 
स्व (क) मिन्दुना तेन कवितेन ये
 
प्रविभ्रतो नापगतान्धकारिता ।
 
वैयभीक्षेमुखचन्द्रमद्भुतं
 
समो मुरारे हरनि स्मृतोऽपि यः ॥ १३ ॥
 
3. अन्धकारोऽस्यासीति अन्धकारी तस्वभावः अन्यकारिता। अभ्यकरिपुत्वं च ।
 
पतन उद्यनुपमान भय
 
पदो न ( दोन ) देव प्रतियक्त (पत्लु ) मर्हति ।