This page has not been fully proofread.

२०४
 
12.
 
श्री वेंकटेश काव्यकलापे
 
सर्वदानन्दनि सार्थयन्नवनीतहत् ।
 
कृष्णस्त्वं बेाधीश किं तु शैलेन धार्यसे ॥ ९२
मन्दानिलयम् । अन्यत्रानन्दयिम् । सार्वयन्
 
कुर्वन् वनी हरतीत्येव नवनीतवत् अनुमहदेश हद हदम्य
 
धारयच्छेतु इति पाठान्तरम् ।
 
युषाचलते
 
विषादहरणक्षमम् ।
 
प्रपद्ये भवतः पादयोरम कृशः ॥ ९३ ॥
 
मानयामी हरे न त्वामानयामो न ते मुदम् ।
पनायामोह क्षुद्रान्धनायामोहती हताः ॥ ९४
 
प्रपद्ये निरवद्यं तत्कणिभूधरभूषणम् ।
 
परत्र हरकदुर्लभं वल्लभं श्रियः ॥ ९५ ॥
 
अञ्जनमहीधरचरं जनमनीषा-
 
रञ्जनमधोक्षज निरञ्जनमिह खाम् ।
लोचनयुगीकृतविरोचनसुधांशुं
 
केचन भजन्ति भवमोचनमभिज्ञाः ॥ ७६ ॥
 
सञ्चरति योगिहृदि कि रविविम्बे
यो लसति नीलघनजालसममूर्तिः ।
कृतिदुष्कृति
 
सङ्कटमपास्यतु स वेकटगिरीशः ॥ ९७ ॥
 
इन्दु करवृन्दपरिकन्दमन्दा-
 
नन्दकरमन्दहससुन्दरमुखचि ।