This page has not been fully proofread.

३०२
 
श्री वेंकटेश काव्यकलापे
 
किं मो मनः कितवलम्पटम्मलीना
सम्भोगकेलिकिलकिञ्चितसम्भ्रमेण ।
 
अम्भोजदम्भहरनेत्रयुगो यशोदा-
 
डिम्भो रसेन भवता परिरम्यणीयः ॥ ८२ ॥
 
मोट्टायितं त्रिदशपट्टणकुट्टिनीनां
दृष्टं विनष्टमिदमष्टनवैर्दिनैस्तत् ।
हड्डीको स्थितिमदुष्टिनि शुक्समष्टि-
 
कुट्टाकदृष्टिनि तक्षिणि वस्तुनीदम् ॥ ८३ ॥
 
83 इदं प्रमाणसिद्धं बहुसोऽभिलषितम् दिन
 
'क्षीने पुग्ये 'इखा
 
तत् तस्मात् अनु अदोषः सति वस्तुरने ' इति पाठान्तरम् ।
 
दम्भो लिपाणिपुटभेदनशम्भलीनां
वक्षोजकुम्भपरिरम्भलुखोपलम्भम् ।
 
मा नाम चीकमत' मानसगरमदीय
वैकुण्ठचिन्तनरसैर्थयमुत्सुकाः स्मः ॥ ८४ ॥
 
न मणीन् रमणीब्ध सोऽहमीदे
 
न हयेभ्यः साहये न वा गजेभ्यः ।
वरदशरदश्श शो मे
 
भुजगाद्री शरणार्थिनी घिनोतु ॥ ८५ ॥
 
कारागेहे संसृतिरूपे भ्रमतो मे
 
का रागे हे कृष्ण विवृद्धे मतिवार्ता
 
1. चिप
 
1.