This page has not been fully proofread.

१८८
 
श्रीवेंकटेश काव्यकलापे
 
ओङ्कारस्य रहस्यमित्यन इति प्रति सर्वारमना-
मात्मेति प्रकृतेः परः पुरुष इत्याद्यः स्वयम्भूरिति ।
वेदान्तैरवोचिताय भगवन् विधैकजी वातवे
 
बोधानन्दमयाय सिन्धुदुहितुर्माभाव तुभ्यं नमः ॥ १३ ॥
 
यचक्षुर्जगतां तदेव निगमास्त्यचक्षुराचक्षते
 
लक्ष्मीनाथ तथापि हृदयमितरादृश्यः स्वयं पश्यसि ।
अप्येततमन्युपायकजनिस्थानं सदा नः पुन
 
बक्कू देव तब प्रसादशिशिरं हर्षं दृशोति ॥ १४ ॥
 
तत्ताहकरुणारसैरविरलैस्त्वन्मानसं शीतलं
 
तापानां वितथ हरेदिति हरे धैर्य ममोदच्छति ।
तज्जन्मा विवृणोति शीतकिरणस्तच्चैश्यमत्युज्ज्वलं
 
लिने कार्यगुणं हि कारणगुणे शंसन्ति निस्संशयम् ॥ १५ ॥
कारणगुणविषये निर्यदि शंसन्ति दन्ति अमिशा
कारणगुणम् इयपि पाठः तत्र भूताः कार्यगुणाः कारणगुनं निस्संशयं बोधक
 
ना।
 
16.
 
नित्याय स्वतनुस्ववारिधिवरापत्याय मृत्युञ्जय-
 
स्तुत्याय क्षपितप्रणम्रजन दौर्गत्याय सत्यात्मने ।
इच्छां निर्मितविश्वजन्यवनसंहाराय निश्श्रेयस
 
द्वाराय स्थिरसम्पदे नम इदं नारायणायास्तु ते ॥ १६ ॥
 
दीनानां सुरथेनवे तनुभृतामन्तरतमो भानवे
 
मायाकृशानवे कलयते मानक्षत दानवे ।
निर्धूताखिलकर्मणे विनमतां नित्येन्दिरानर्मणे
 
तुभ्यं निर्मलधर्मणे नम