2026-03-08 05:43:15 by ambuda-bot
This page has not been fully proofread.
संव्याख्यानः श्रीनिवास गुणांकरः
वानवने क्षतिः खमवितुं स्वं नैव दक्षं त्विति
२८३
नो वेत्स्यथ वेत्सि चेत्कथमनुं स्वामिन मां रक्षसि ॥ १८९ ॥
6
क्षणे तव अज्ञ भवेदित्याह वीक्ष्येति ॥ हे श्री लक्ष्मीश जनः
न्दरं च । मुम्बः सुन्दरमूढयोः इति निघण्टु । स्वाम् तब
भयात् भयेन या तब मुदे हर्षाय वा भ्रान्त्या तु यस्सर्वज्ञः
ददर्शनजभ्रमेण या अखिलवेदिनं सर्वज्ञमाह ब्रवीति । वस्तुतस्त
। उच्यते । लोके एवं सकीर्य किमपि अस्यास्तीति स्ववान् पुरुषः
जनार्थमेव स्वं स्वकीयं वस्तु अवति रक्षति । स्वानवने स्वकीयरस
वे स्वस्थ आत्मनः प्रभोरेव क्षति भोग्यवस्तुनाशेन भोगहानेः । न
स्वात्मानं स्वयमेव रक्षितुं समर्थमिति प्रभुणाऽरक्षितस्य तस्य नाशो
त्वं नो वेत्सि न जानासि । कथं न जानामि । जानाम्येव
अथ वेल्सीति । अथ बेरिस जानासि चेत् हे स्वामिन् कथं केन
रामिनस्ते स्वभूतं मां न रक्षसि । स्वभूतस्य मन स्वामिना स्या
स्य विरहे तब तदज्ञानातिरिक्तं कारणान्तरं नोपलभ्यते । तस्मात्
१८९ ॥]
तेत्यपितरमपि किं पक्ष्यसीशोऽपि याचना
रथित्वं गिरिधृतिमवनेरुतिं वा वनान्ते ।
बहुविधनिधनं दावपानं दयालो
करिष्यस्यजित त कुतो 'मुग्धवत्तिष्ठसि त्वम् ] ॥ १९० ॥
परक्षणे त्वया बहु टिम्। न च तावान् क्लेशो मद्रक्षण-
शहनाम्यामिति ॥ " मद्रक्षार्थं मम रक्षणार्थम् नाम्बां नशब्देन
परं खियम् अम्ब' मातः इति " किं वक्ष्यसि ।
.
"अपितरं
तिः इत्यपि किं वक्ष्यसि । मद्रक्षार्थं अमररक्षार्थमिव किमवतारान्
वानवने क्षतिः खमवितुं स्वं नैव दक्षं त्विति
२८३
नो वेत्स्यथ वेत्सि चेत्कथमनुं स्वामिन मां रक्षसि ॥ १८९ ॥
6
क्षणे तव अज्ञ भवेदित्याह वीक्ष्येति ॥ हे श्री लक्ष्मीश जनः
न्दरं च । मुम्बः सुन्दरमूढयोः इति निघण्टु । स्वाम् तब
भयात् भयेन या तब मुदे हर्षाय वा भ्रान्त्या तु यस्सर्वज्ञः
ददर्शनजभ्रमेण या अखिलवेदिनं सर्वज्ञमाह ब्रवीति । वस्तुतस्त
। उच्यते । लोके एवं सकीर्य किमपि अस्यास्तीति स्ववान् पुरुषः
जनार्थमेव स्वं स्वकीयं वस्तु अवति रक्षति । स्वानवने स्वकीयरस
वे स्वस्थ आत्मनः प्रभोरेव क्षति भोग्यवस्तुनाशेन भोगहानेः । न
स्वात्मानं स्वयमेव रक्षितुं समर्थमिति प्रभुणाऽरक्षितस्य तस्य नाशो
त्वं नो वेत्सि न जानासि । कथं न जानामि । जानाम्येव
अथ वेल्सीति । अथ बेरिस जानासि चेत् हे स्वामिन् कथं केन
रामिनस्ते स्वभूतं मां न रक्षसि । स्वभूतस्य मन स्वामिना स्या
स्य विरहे तब तदज्ञानातिरिक्तं कारणान्तरं नोपलभ्यते । तस्मात्
१८९ ॥]
तेत्यपितरमपि किं पक्ष्यसीशोऽपि याचना
रथित्वं गिरिधृतिमवनेरुतिं वा वनान्ते ।
बहुविधनिधनं दावपानं दयालो
करिष्यस्यजित त कुतो 'मुग्धवत्तिष्ठसि त्वम् ] ॥ १९० ॥
परक्षणे त्वया बहु टिम्। न च तावान् क्लेशो मद्रक्षण-
शहनाम्यामिति ॥ " मद्रक्षार्थं मम रक्षणार्थम् नाम्बां नशब्देन
परं खियम् अम्ब' मातः इति " किं वक्ष्यसि ।
.
"अपितरं
तिः इत्यपि किं वक्ष्यसि । मद्रक्षार्थं अमररक्षार्थमिव किमवतारान्