2026-03-08 05:43:13 by ambuda-bot
This page has not been fully proofread.
२७०
कटकाव्यकलापे
तेषां आवल्या पक्या युक्तस्य स्वस्य शठद्विषे वेददेवतानिन्दकद्विजे पर
स्वे करुणया दयया तत्फलं संसारनिवृत्तिरूपफलं प्रादिशः । दर
न तदीयसूक्ति प्रमाणत्वेन दर्शयति वहिति । बहूनाम
एकाकिनश्च भावः बहुवैकत्वं तच तचेत्यर्थः । द्वन्द्वान्ते श्रूयमा
प्रत्येकमभिसम्बध्यते । तस्य बहुत्वैकत्वनिरूपणे प्रतिपादने उसके
बहुवचनैकवचने यस्याः सा । अस्य शठारे आदिमा प्राचीना (
इत्यादिका श्रीसूक्तिर्वाक्यं एतस्य शठारेरियं एतत्सम्बन्धिनं मां
उदर्क: उत्तरफालीयफलं इष्टप्राप्तिरूपे यस्य तं अवदत् उक्तवती
चिन्ता विचारः कास्ति किमस्ति । किमपि नास्तीत्यर्थः । विस्तरस
द्रष्टव्यः ॥ १६७ ॥
कुरेशः स्वपदाश्रिताय हि चतुग्रमाय लब्धैनसे
त्वां तस्मिन् विलसत्कुधं समुदितक्षान्ति विधाय व
स्वस्मै दत्तमदापयत्फलमतः श्रीश त्वयार्योऽपि मे
पूर्णाधाय च दापयिष्यति फलं स्वीयं ममत्वाश्रयः
क्रूरेशः स्वशिष्याय त्वया मोक्षफलं यथा अदापयत् ममार्यो
दापयिष्यतीत्याह कुरेश इति । कूरेश श्रीवत्साङ्कमिश्रः चत्वारो मा
अत एव (१) लब्धं प्राप्तं एनः अपराधो यस्य तस्मै स्वपदा
क्रूरेशस्य पादपद्मयोराश्रिताय शिष्याय तस्मिन् चतुर्ग्रामाख्ये विलसन्त
रुट् (कुत्) क्रोधो यस्य तं त्वां समुदिता सम्यगुत्पन्ना क्षान्तिः क्षमा य
कृत्वा स्वस्मै पूरेशास्याय दतं भगवता दत्तं मोक्षरूपफलं स्वयं साक्ष
दापितवान् । हे श्रीश अतः आचार्यस्यैतादृशत्वात् मे मम आर्योऽपि
मम मदीयाभिमानः आश्रयो यस्य सः सन् पूर्णानि अपानि पापानि
चोऽप्यर्थकः । मे गये स्वयं स्वकीय स्वस्मै त्वया दत्तं फलं
दापयिष्यति । अत्र कुरेशीयकथा गुरुपरम्परवैिभवेऽनुसन्धेया ॥ १६८
A. महुमीयम्।
कटकाव्यकलापे
तेषां आवल्या पक्या युक्तस्य स्वस्य शठद्विषे वेददेवतानिन्दकद्विजे पर
स्वे करुणया दयया तत्फलं संसारनिवृत्तिरूपफलं प्रादिशः । दर
न तदीयसूक्ति प्रमाणत्वेन दर्शयति वहिति । बहूनाम
एकाकिनश्च भावः बहुवैकत्वं तच तचेत्यर्थः । द्वन्द्वान्ते श्रूयमा
प्रत्येकमभिसम्बध्यते । तस्य बहुत्वैकत्वनिरूपणे प्रतिपादने उसके
बहुवचनैकवचने यस्याः सा । अस्य शठारे आदिमा प्राचीना (
इत्यादिका श्रीसूक्तिर्वाक्यं एतस्य शठारेरियं एतत्सम्बन्धिनं मां
उदर्क: उत्तरफालीयफलं इष्टप्राप्तिरूपे यस्य तं अवदत् उक्तवती
चिन्ता विचारः कास्ति किमस्ति । किमपि नास्तीत्यर्थः । विस्तरस
द्रष्टव्यः ॥ १६७ ॥
कुरेशः स्वपदाश्रिताय हि चतुग्रमाय लब्धैनसे
त्वां तस्मिन् विलसत्कुधं समुदितक्षान्ति विधाय व
स्वस्मै दत्तमदापयत्फलमतः श्रीश त्वयार्योऽपि मे
पूर्णाधाय च दापयिष्यति फलं स्वीयं ममत्वाश्रयः
क्रूरेशः स्वशिष्याय त्वया मोक्षफलं यथा अदापयत् ममार्यो
दापयिष्यतीत्याह कुरेश इति । कूरेश श्रीवत्साङ्कमिश्रः चत्वारो मा
अत एव (१) लब्धं प्राप्तं एनः अपराधो यस्य तस्मै स्वपदा
क्रूरेशस्य पादपद्मयोराश्रिताय शिष्याय तस्मिन् चतुर्ग्रामाख्ये विलसन्त
रुट् (कुत्) क्रोधो यस्य तं त्वां समुदिता सम्यगुत्पन्ना क्षान्तिः क्षमा य
कृत्वा स्वस्मै पूरेशास्याय दतं भगवता दत्तं मोक्षरूपफलं स्वयं साक्ष
दापितवान् । हे श्रीश अतः आचार्यस्यैतादृशत्वात् मे मम आर्योऽपि
मम मदीयाभिमानः आश्रयो यस्य सः सन् पूर्णानि अपानि पापानि
चोऽप्यर्थकः । मे गये स्वयं स्वकीय स्वस्मै त्वया दत्तं फलं
दापयिष्यति । अत्र कुरेशीयकथा गुरुपरम्परवैिभवेऽनुसन्धेया ॥ १६८
A. महुमीयम्।