2026-02-12 06:56:28 by ambuda-bot
This page has not been fully proofread.
१४
मालविकाग्निमित्रे
राजा - ( सत्रीडमशोकमभितः परिक्रामन् । )
नायं देव्या भाजनत्वं न नेयः
सत्काराणामीदृशानामशोकः ।
यः सावज्ञो माधवश्रीनियोगे
पुष्पैः शंसत्यादरं त्वत्प्रयत्ने ॥ ८ ॥
विदूषकः - 'भो, वीसद्धो भविअ तुमं जोवणवदिं इमं पेक्ख ।
देवी—कं ।
:- मोदि, तवणीआसोअस्स कुसुमसोहम् ।
विदूषकः-
( सर्व उपविशन्ति । )
राजा - (मालविकां विलोक्य । आत्मगतम् ।) कष्टः खलु संनिधि-
वियोगः ।
अहं रथाङ्गनामेव प्रिया सहचरीव मे ।
अननुज्ञातसंपर्का धारिणी रजनीव नौ ॥ ९ ॥
(प्रविश्य ।)
कञ्चुकी – विजयतां देवः । देव, अमात्यो विज्ञापयति । विदर्भ-
विषयोपायने द्वे शिल्पकारिके मार्गपरिश्रमादलघुशरे इति पूर्व न
प्रवेशिते । संप्रति देवोपस्थानयोग्ये संवृत्ते । तदाज्ञां देवो दातुम-
र्हतीति ।
राजा - प्रवेशयते ।
कञ्चुकी – यदाज्ञापयति देवः । ( इति निष्क्रम्य ताभ्यां सह प्रविश्य ।)
इतो भवत्यौ ।
१. भोः, विस्रब्धो भूत्वा त्वं यौवनवतीभिमां पश्य ।
२. काम् ।
३. भवति, तपनीयाशोकस्य कुसुमशोभाम् ।
धितोऽसि ॥ नायं देव्या इत्यादि । स्पष्टोऽर्थः ॥ भोः, विस्रब्धो भूत्वा त्वं यौव-
नवतीमिमां पश्य ॥ काम् ॥ भवति, तपनीयाशोकस्य कुसुमशोभाम् ॥ अहं
रथाङ्गेत्यादि । स्पष्टोऽर्थः ॥ सखि मदनिके, अपूर्वमिमं राजकुलं प्रविशन्त्याः प्रसी-
मालविकाग्निमित्रे
राजा - ( सत्रीडमशोकमभितः परिक्रामन् । )
नायं देव्या भाजनत्वं न नेयः
सत्काराणामीदृशानामशोकः ।
यः सावज्ञो माधवश्रीनियोगे
पुष्पैः शंसत्यादरं त्वत्प्रयत्ने ॥ ८ ॥
विदूषकः - 'भो, वीसद्धो भविअ तुमं जोवणवदिं इमं पेक्ख ।
देवी—कं ।
:- मोदि, तवणीआसोअस्स कुसुमसोहम् ।
विदूषकः-
( सर्व उपविशन्ति । )
राजा - (मालविकां विलोक्य । आत्मगतम् ।) कष्टः खलु संनिधि-
वियोगः ।
अहं रथाङ्गनामेव प्रिया सहचरीव मे ।
अननुज्ञातसंपर्का धारिणी रजनीव नौ ॥ ९ ॥
(प्रविश्य ।)
कञ्चुकी – विजयतां देवः । देव, अमात्यो विज्ञापयति । विदर्भ-
विषयोपायने द्वे शिल्पकारिके मार्गपरिश्रमादलघुशरे इति पूर्व न
प्रवेशिते । संप्रति देवोपस्थानयोग्ये संवृत्ते । तदाज्ञां देवो दातुम-
र्हतीति ।
राजा - प्रवेशयते ।
कञ्चुकी – यदाज्ञापयति देवः । ( इति निष्क्रम्य ताभ्यां सह प्रविश्य ।)
इतो भवत्यौ ।
१. भोः, विस्रब्धो भूत्वा त्वं यौवनवतीभिमां पश्य ।
२. काम् ।
३. भवति, तपनीयाशोकस्य कुसुमशोभाम् ।
धितोऽसि ॥ नायं देव्या इत्यादि । स्पष्टोऽर्थः ॥ भोः, विस्रब्धो भूत्वा त्वं यौव-
नवतीमिमां पश्य ॥ काम् ॥ भवति, तपनीयाशोकस्य कुसुमशोभाम् ॥ अहं
रथाङ्गेत्यादि । स्पष्टोऽर्थः ॥ सखि मदनिके, अपूर्वमिमं राजकुलं प्रविशन्त्याः प्रसी-