2026-04-30 05:37:36 by ambuda-bot
This page has not been fully proofread.
सर्गः ८ ]
श्रीमदाचार्यमण्डन मिश्र संवादः
स्थितोऽसि योषितां गर्भे ताभिरेव विवर्धितः ।
अहो कृतघ्नता मूर्ख कथं ता एवं निन्दसि ॥
यासां स्तन्यं त्वया पीतं यासां जातोऽसि योनितः ।
तासु मूर्खतम स्त्रीषु पशुवद्रवसे कथम् 11
वीरहत्यामवाप्तोऽसि वह्नीनुद्वास्य यत्नतः ।
आत्महत्यामवाप्तस्त्वमविदित्वा परं पदम् ॥
83
२४
२५
२६
atarftarraafrat कथं स्तेनवदागतः ।
भिक्षुभ्योऽन्नमदत्वा त्वं स्तेनवद्भोक्ष्यसे कथम् ॥
२७
२८
२९
कर्मकाले न संभाष्य अहं मूर्खेण सम्यति ।
अहो प्रकटितं ज्ञानं यतिभङ्गेन भाषिणा ॥
यतिभङ्गे प्रवृत्तस्य यतिभङ्गो न दोषभाक् ।
यतिभ प्रवृत्तस्य पञ्चम्यन्तं समस्यताम् ॥
कं ब्रह्म च दुर्मेधाः क संन्यासः क वा कलिः ।
स्वान्नभक्षकामेन वेषोऽयं योगिनां धृतः ॥
क स्वर्ग: क दुराचार: काग्निहोत्रं क वा कलिः ।
मन्ये मैथुन कामेन वेषोऽयं कर्मिणां धृतः ॥
इत्यादिदुर्वाक्यगणं ब्रुवाणे रोषेण साऽहंकृतिविश्वरूपे ।
श्रीशङ्करे वक्तरि तस्य तस्योत्तरं च कौतूहलतच चारु ॥
३०
३१
३२
तं मण्डनं सम्मितजैमिनीक्षितं व्यासोऽब्रवीज्जल्पसि वत्स दुर्वचः ।
आचारणा नेयमनिन्दितात्मनां ज्ञातात्मतत्वं यमिनं धुतैषणम् ॥ ३३
अभ्यागतोऽसौ स्वयमेव विष्णुरित्येव मत्वाऽऽशु निमन्त्रयत्वम् ।
इत्याश्रयं ज्ञातविधिं प्रतीतं सुध्यग्रणीः साध्वशिषन्मुनिस्तम् ॥
अथोपसंस्पृश्य जलं स शान्तः ससंभ्रमं मण्डनपण्डितोऽपि ।
व्यासाज्ञया शास्त्र विदर्चयित्वा न्यमन्त्रयद्भैक्ष्यकृते महर्षिम् ॥
३४
३५
श्रीमदाचार्यमण्डन मिश्र संवादः
स्थितोऽसि योषितां गर्भे ताभिरेव विवर्धितः ।
अहो कृतघ्नता मूर्ख कथं ता एवं निन्दसि ॥
यासां स्तन्यं त्वया पीतं यासां जातोऽसि योनितः ।
तासु मूर्खतम स्त्रीषु पशुवद्रवसे कथम् 11
वीरहत्यामवाप्तोऽसि वह्नीनुद्वास्य यत्नतः ।
आत्महत्यामवाप्तस्त्वमविदित्वा परं पदम् ॥
83
२४
२५
२६
atarftarraafrat कथं स्तेनवदागतः ।
भिक्षुभ्योऽन्नमदत्वा त्वं स्तेनवद्भोक्ष्यसे कथम् ॥
२७
२८
२९
कर्मकाले न संभाष्य अहं मूर्खेण सम्यति ।
अहो प्रकटितं ज्ञानं यतिभङ्गेन भाषिणा ॥
यतिभङ्गे प्रवृत्तस्य यतिभङ्गो न दोषभाक् ।
यतिभ प्रवृत्तस्य पञ्चम्यन्तं समस्यताम् ॥
कं ब्रह्म च दुर्मेधाः क संन्यासः क वा कलिः ।
स्वान्नभक्षकामेन वेषोऽयं योगिनां धृतः ॥
क स्वर्ग: क दुराचार: काग्निहोत्रं क वा कलिः ।
मन्ये मैथुन कामेन वेषोऽयं कर्मिणां धृतः ॥
इत्यादिदुर्वाक्यगणं ब्रुवाणे रोषेण साऽहंकृतिविश्वरूपे ।
श्रीशङ्करे वक्तरि तस्य तस्योत्तरं च कौतूहलतच चारु ॥
३०
३१
३२
तं मण्डनं सम्मितजैमिनीक्षितं व्यासोऽब्रवीज्जल्पसि वत्स दुर्वचः ।
आचारणा नेयमनिन्दितात्मनां ज्ञातात्मतत्वं यमिनं धुतैषणम् ॥ ३३
अभ्यागतोऽसौ स्वयमेव विष्णुरित्येव मत्वाऽऽशु निमन्त्रयत्वम् ।
इत्याश्रयं ज्ञातविधिं प्रतीतं सुध्यग्रणीः साध्वशिषन्मुनिस्तम् ॥
अथोपसंस्पृश्य जलं स शान्तः ससंभ्रमं मण्डनपण्डितोऽपि ।
व्यासाज्ञया शास्त्र विदर्चयित्वा न्यमन्त्रयद्भैक्ष्यकृते महर्षिम् ॥
३४
३५