2026-04-30 05:37:35 by ambuda-bot
This page has not been fully proofread.
80
श्रीमच्छङ्करदिग्विजये
[ सप्तमः
जाने तवाहं भगवन् प्रभावं संहृत्य भूतानि पुनर्यथावत् ।
स्रष्टुं समर्थोऽसि तथाविधो मामुज्जीवयेवेदिह किं विचित्रम् ॥ १११
नाभ्युत किन्तु यतिक्षितीन्द्र सङ्कल्पितं हातुमिदं व्रताय्यम् ।
तत्तारकं देशिकवर्यमामादिश्य तद्ब्रह्म कृतार्थयेथाः ॥
११२
११४
अयं च पन्था यदि ते प्रकाश्यः सुधीश्वरो मण्डन मिश्रशर्मा ।
दिगन्तविश्रान्तयशा विजेयो यस्मिञ्जिते सर्वमिदं जितं स्यात् ॥ ११३
सदा बदन योगपदं च साम्यतं स विश्वरूपः प्रथितो महीतले ।
महागृही वैदिककर्मतत्परः प्रवृत्तिशास्त्रे निरतः सुकर्मठः ॥
निवृत्तिशास्त्रे नकृतादरः स्वयं केनाप्युपायेन वशं स नीयताम् ।
वशं गते तत्र भवेन्मनोरथस्तदन्तिकं गच्छतु मा चिरं भवान् ॥ ११५
वे इत्यभिहितस्य हि तस्य लोकैरुवेति बान्धवजनैरभिधीयमाना ।
हेतोः कुतश्चिदिह वाक्सुरुषाऽभिशप्ता दुर्वाससाऽजनि वधूय भारतीति ॥
सर्वासु शास्त्रसरणीषु स विश्वरूपो मत्तोऽधिकः प्रियतमच मदाश्रवेषु ।
तत्प्रेयसीं रामधनेन्द्र विधाय साक्ष्ये वादे विजित्य तमिमं वशगं विधेहि ॥
तेनैव तावककृतिष्वपि वार्तिकानि कर्मन्दिवर्यतम कारय मा विलम्बम् ।
त्वं विश्वनाथ इव मे समये समागास्तत्तारकं संमुपदिश्य कृतार्थयेथः ॥
नियोजकारुण्य मुहूर्तमानपत्र वया भाव्यमहं तु यावत् ।
योगीन्द्रहृत्पङ्कजभाग्यमेतत् त्यजाम्यसून् रूपमवेक्षमाणः ॥
इत्युचिवांसमिममिद्ध सुखमकाशं ब्रह्मोपदिश्य बहिरन्तर पास्तमोहम् ।
तन्वन्दयानिधिरसौ तरसाऽभ्रमार्गाच्छ्रीमण्डनस्य निलयं स इयेष गन्तुम् ॥
अथ गिरमुपसंहृत्यादराद्भट्टपादः शपधनपतिनासौ बोधिताद्वैततत्वः ।
प्रशमितममतः संस्तत्प्रसादेन सद्यो विदलदखिलबन्धो वैष्णवं धाम पे ॥
इति श्रीमाधवये तयाससंदर्शचित्रगः ।
संक्षेपशङ्करजये सर्वोऽसौ सप्तमोऽभवत् ॥ ७ ॥
आदितः श्लोकाः 784.
११९
श्रीमच्छङ्करदिग्विजये
[ सप्तमः
जाने तवाहं भगवन् प्रभावं संहृत्य भूतानि पुनर्यथावत् ।
स्रष्टुं समर्थोऽसि तथाविधो मामुज्जीवयेवेदिह किं विचित्रम् ॥ १११
नाभ्युत किन्तु यतिक्षितीन्द्र सङ्कल्पितं हातुमिदं व्रताय्यम् ।
तत्तारकं देशिकवर्यमामादिश्य तद्ब्रह्म कृतार्थयेथाः ॥
११२
११४
अयं च पन्था यदि ते प्रकाश्यः सुधीश्वरो मण्डन मिश्रशर्मा ।
दिगन्तविश्रान्तयशा विजेयो यस्मिञ्जिते सर्वमिदं जितं स्यात् ॥ ११३
सदा बदन योगपदं च साम्यतं स विश्वरूपः प्रथितो महीतले ।
महागृही वैदिककर्मतत्परः प्रवृत्तिशास्त्रे निरतः सुकर्मठः ॥
निवृत्तिशास्त्रे नकृतादरः स्वयं केनाप्युपायेन वशं स नीयताम् ।
वशं गते तत्र भवेन्मनोरथस्तदन्तिकं गच्छतु मा चिरं भवान् ॥ ११५
वे इत्यभिहितस्य हि तस्य लोकैरुवेति बान्धवजनैरभिधीयमाना ।
हेतोः कुतश्चिदिह वाक्सुरुषाऽभिशप्ता दुर्वाससाऽजनि वधूय भारतीति ॥
सर्वासु शास्त्रसरणीषु स विश्वरूपो मत्तोऽधिकः प्रियतमच मदाश्रवेषु ।
तत्प्रेयसीं रामधनेन्द्र विधाय साक्ष्ये वादे विजित्य तमिमं वशगं विधेहि ॥
तेनैव तावककृतिष्वपि वार्तिकानि कर्मन्दिवर्यतम कारय मा विलम्बम् ।
त्वं विश्वनाथ इव मे समये समागास्तत्तारकं संमुपदिश्य कृतार्थयेथः ॥
नियोजकारुण्य मुहूर्तमानपत्र वया भाव्यमहं तु यावत् ।
योगीन्द्रहृत्पङ्कजभाग्यमेतत् त्यजाम्यसून् रूपमवेक्षमाणः ॥
इत्युचिवांसमिममिद्ध सुखमकाशं ब्रह्मोपदिश्य बहिरन्तर पास्तमोहम् ।
तन्वन्दयानिधिरसौ तरसाऽभ्रमार्गाच्छ्रीमण्डनस्य निलयं स इयेष गन्तुम् ॥
अथ गिरमुपसंहृत्यादराद्भट्टपादः शपधनपतिनासौ बोधिताद्वैततत्वः ।
प्रशमितममतः संस्तत्प्रसादेन सद्यो विदलदखिलबन्धो वैष्णवं धाम पे ॥
इति श्रीमाधवये तयाससंदर्शचित्रगः ।
संक्षेपशङ्करजये सर्वोऽसौ सप्तमोऽभवत् ॥ ७ ॥
आदितः श्लोकाः 784.
११९