2026-04-30 05:37:54 by ambuda-bot
This page has not been fully proofread.
164
श्रीमच्छङ्करदिग्विजये
।
॥
[ पञ्चदशः
अपि चेष्टतदन्यहेतुधीजे जगतः कृत्यकृती न ते घटे
सकलव्यवहारसङ्करत्वात्तदलं जीवनिकाऽपि दुर्लभा ते
इति युक्ति शतैरमर्त्यकीर्तिः सुमतीन्द्रं तमतन्द्रितं स जिल्ला ।
श्रुतिभावविरोधिभावभाजं विमतग्रन्थममन्थरं ममन्थ 11
इति भास्करदुर्मतेऽभिभूते भगवत्पादकथासुधा प्रसत्रे ।
घनवार्षिकवारिवाहजाले विगते शारदचन्द्रचन्द्रिकेव ॥
स कथाभिरवन्तिषु प्रसिद्धान् विबुधान् बाणमयूरदण्डिमुख्यान् ।
शिथिलीकृतदुर्मताभिमानान्निजभाष्यश्रवणोत्सुकांचकार ॥
१३८
१३९
१४०
१४१
प्रतिपद्य तु बालिकान् महर्षी विनयिभ्यः प्रविवृण्वति स्वभाष्यम् ।
अवदन्नसहिष्णवः प्रवीणाः समये केचिदथाऽऽर्हताभिधाने ॥ १४२
ननु जीवमजीवमात्रं च श्रितवत्संवर निर्जरौ च बन्धः ।
अपि मोक्ष उपैषि सप्तसंख्यान्न पदार्थान् कथमेव सप्तभङ्गया ॥ १४३
कथाssen जीवमस्तिकायं स्फुटमेवंविध इत्युवाच मौनी ।
अवदत्स च देहतुल्यमानो दृढकर्माष्टकवेष्टितश्च विद्वन् ॥ १४४
अमहाननणुर्घटादिवत्स्यात्स न नित्योऽप च मानुषाच्च देहात् ।
गजदेहमयन्विशेन कृत्स्नं प्रविशेच्च प्लुविदेहमप्यकृत्स्नः ॥ १४५
उपयान्ति च केचन प्रतीका महता संहननेन सङ्गमेऽस्य ।
अपयान्त्यधिजग्मुषोऽल्पदेहं तदयं देहसमः समश्रुतेश्च ॥
उपयन्त इमे तथाsपयन्तो यदि वर्मेव न जीवतां भजेयुः ।
प्रभवेरनात्मनः कथं ते कथमात्मावयवाः प्रयन्तु तस्मिन् ॥
१४६
१४७
जनितारहिता: क्षयेण हीनाः समुपायान्त्यपयान्ति चाऽऽत्मनस्ते ।
अमुकोपचितः प्रयाति कृत्स्नं त्वमुत्रैश्चापचितः प्रयात्यकृत्स्नम् ॥
किमचेतनतोत चेतनत्वं वद तेषां चरमे विरुद्ध पत्या ।
वपुरुन्मथितं भवेत्तु पूर्वे बत कात्स्न्र्त्स्न्येन वपुर्न चेतयेयुः ॥ १४९
श्रीमच्छङ्करदिग्विजये
।
॥
[ पञ्चदशः
अपि चेष्टतदन्यहेतुधीजे जगतः कृत्यकृती न ते घटे
सकलव्यवहारसङ्करत्वात्तदलं जीवनिकाऽपि दुर्लभा ते
इति युक्ति शतैरमर्त्यकीर्तिः सुमतीन्द्रं तमतन्द्रितं स जिल्ला ।
श्रुतिभावविरोधिभावभाजं विमतग्रन्थममन्थरं ममन्थ 11
इति भास्करदुर्मतेऽभिभूते भगवत्पादकथासुधा प्रसत्रे ।
घनवार्षिकवारिवाहजाले विगते शारदचन्द्रचन्द्रिकेव ॥
स कथाभिरवन्तिषु प्रसिद्धान् विबुधान् बाणमयूरदण्डिमुख्यान् ।
शिथिलीकृतदुर्मताभिमानान्निजभाष्यश्रवणोत्सुकांचकार ॥
१३८
१३९
१४०
१४१
प्रतिपद्य तु बालिकान् महर्षी विनयिभ्यः प्रविवृण्वति स्वभाष्यम् ।
अवदन्नसहिष्णवः प्रवीणाः समये केचिदथाऽऽर्हताभिधाने ॥ १४२
ननु जीवमजीवमात्रं च श्रितवत्संवर निर्जरौ च बन्धः ।
अपि मोक्ष उपैषि सप्तसंख्यान्न पदार्थान् कथमेव सप्तभङ्गया ॥ १४३
कथाssen जीवमस्तिकायं स्फुटमेवंविध इत्युवाच मौनी ।
अवदत्स च देहतुल्यमानो दृढकर्माष्टकवेष्टितश्च विद्वन् ॥ १४४
अमहाननणुर्घटादिवत्स्यात्स न नित्योऽप च मानुषाच्च देहात् ।
गजदेहमयन्विशेन कृत्स्नं प्रविशेच्च प्लुविदेहमप्यकृत्स्नः ॥ १४५
उपयान्ति च केचन प्रतीका महता संहननेन सङ्गमेऽस्य ।
अपयान्त्यधिजग्मुषोऽल्पदेहं तदयं देहसमः समश्रुतेश्च ॥
उपयन्त इमे तथाsपयन्तो यदि वर्मेव न जीवतां भजेयुः ।
प्रभवेरनात्मनः कथं ते कथमात्मावयवाः प्रयन्तु तस्मिन् ॥
१४६
१४७
जनितारहिता: क्षयेण हीनाः समुपायान्त्यपयान्ति चाऽऽत्मनस्ते ।
अमुकोपचितः प्रयाति कृत्स्नं त्वमुत्रैश्चापचितः प्रयात्यकृत्स्नम् ॥
किमचेतनतोत चेतनत्वं वद तेषां चरमे विरुद्ध पत्या ।
वपुरुन्मथितं भवेत्तु पूर्वे बत कात्स्न्र्त्स्न्येन वपुर्न चेतयेयुः ॥ १४९