2026-04-30 05:37:49 by ambuda-bot
This page has not been fully proofread.
142
श्रीमच्छङ्करदिग्विजये
.
[ चतुर्दशः
६१
antaratश्वरं विश्वनाथं नत्वा गम्यं स्वीयभाग्यातिशीत्या ।
देवी धामान्तर्गतामन्तका रेहर्दि रुद्रस्येव जिज्ञासमानाम् ॥ ६०
कल्लालेशं द्राक्ततो नातिदूरे लक्ष्मीकान्तं संवसन्तं पुराणम् ।
कारुण्यार्द्रस्वान्तमन्तादिशून्यं दृष्ट्वा देवं संतुतोषैकभक्त्या ॥
पुण्डरीकपुरमाययौ मुनिर्यत्र नृत्यति सदाशिवोऽनिशम् ।
वीक्षते प्रकुतिरादिपा हृदा पार्वतीपरिणतिः शुचिस्मिता ॥
ताण्डवं मुनिजनोऽत्रवीक्षते दिव्यचक्षुरमलाशयोऽनिशम् ।
जन्ममृत्युभयभेदि दर्शनान्नेत्र मानस विनोदकारकम् ॥
किचात्र तीर्थमिति भिक्षुगणेन कश्चित्
पृष्टोऽब्रवीच्छिवपदाम्बुजसक्तचित्तः ।
संप्रार्थितः करुणयाऽस्मरत्र गङ्गां
देवोऽथ संन्यधित दिव्य सरित् सुतीर्थम् ॥
शिवाज्ञयाऽभूदिति तीर्थमेतच्छिवस्य गङ्गां प्रवदन्ति लोके ।
स्नानादमुष्यां विधुतोरुपापाः शनैः शनैस्ताण्डवमीक्षमाणाः ॥
शिवस्य नाट्यश्रमकर्शितस्य श्रमापनोदाय विचिन्तयन्ती ।
शिवेति गङ्गापरिणामगाऽभूत्ततोऽथवैतत्प्रथितं तदाख्यम् ॥
नृत्यत्ती रहतस्वलज्जलगतेः पर्यापतद्विन्दुकं
पार्श्व स्वासतेर्विनोदवशतो यज्जहुकन्यापयः ।
नृत्यं तन्वति धूर्जटौ विगलितं प्रेङ्खज्जटामण्डला-
तेनैतच्छिवजाह्नवीति कथयन्त्यन्ये विपश्चिज्जनाः ॥
स्नायंस्त्रायं तीर्थवर्येऽत्र नित्यं वीक्षंवीक्षं देवपादाब्जयुग्मम् ।
शोधंशोधं मानसं मानवोऽसौ वीक्षेतेदं ताण्डवं शुद्धचेताः ॥
शुद्धं महद्वर्णयितुं क्षमेत पुण्यं पुरारिः स्वयमेव तस्य ।
निमज्ज्य शम्भुसरित्यमुष्यां दाक्षायणीनाथमुदीक्षते यः ॥
इतीरितः शङ्करयोजितात्मा केनापि भिक्षुर्मुदितो जगाहे ।
६२
६३
६४
६५
६६
६७
६८
६९
तीर्थं तदाप्लुत्य ननाम शम्भोरङ्घ्रि जितात्मा भुवनस्य गोप्तुः ॥ ७०
श्रीमच्छङ्करदिग्विजये
.
[ चतुर्दशः
६१
antaratश्वरं विश्वनाथं नत्वा गम्यं स्वीयभाग्यातिशीत्या ।
देवी धामान्तर्गतामन्तका रेहर्दि रुद्रस्येव जिज्ञासमानाम् ॥ ६०
कल्लालेशं द्राक्ततो नातिदूरे लक्ष्मीकान्तं संवसन्तं पुराणम् ।
कारुण्यार्द्रस्वान्तमन्तादिशून्यं दृष्ट्वा देवं संतुतोषैकभक्त्या ॥
पुण्डरीकपुरमाययौ मुनिर्यत्र नृत्यति सदाशिवोऽनिशम् ।
वीक्षते प्रकुतिरादिपा हृदा पार्वतीपरिणतिः शुचिस्मिता ॥
ताण्डवं मुनिजनोऽत्रवीक्षते दिव्यचक्षुरमलाशयोऽनिशम् ।
जन्ममृत्युभयभेदि दर्शनान्नेत्र मानस विनोदकारकम् ॥
किचात्र तीर्थमिति भिक्षुगणेन कश्चित्
पृष्टोऽब्रवीच्छिवपदाम्बुजसक्तचित्तः ।
संप्रार्थितः करुणयाऽस्मरत्र गङ्गां
देवोऽथ संन्यधित दिव्य सरित् सुतीर्थम् ॥
शिवाज्ञयाऽभूदिति तीर्थमेतच्छिवस्य गङ्गां प्रवदन्ति लोके ।
स्नानादमुष्यां विधुतोरुपापाः शनैः शनैस्ताण्डवमीक्षमाणाः ॥
शिवस्य नाट्यश्रमकर्शितस्य श्रमापनोदाय विचिन्तयन्ती ।
शिवेति गङ्गापरिणामगाऽभूत्ततोऽथवैतत्प्रथितं तदाख्यम् ॥
नृत्यत्ती रहतस्वलज्जलगतेः पर्यापतद्विन्दुकं
पार्श्व स्वासतेर्विनोदवशतो यज्जहुकन्यापयः ।
नृत्यं तन्वति धूर्जटौ विगलितं प्रेङ्खज्जटामण्डला-
तेनैतच्छिवजाह्नवीति कथयन्त्यन्ये विपश्चिज्जनाः ॥
स्नायंस्त्रायं तीर्थवर्येऽत्र नित्यं वीक्षंवीक्षं देवपादाब्जयुग्मम् ।
शोधंशोधं मानसं मानवोऽसौ वीक्षेतेदं ताण्डवं शुद्धचेताः ॥
शुद्धं महद्वर्णयितुं क्षमेत पुण्यं पुरारिः स्वयमेव तस्य ।
निमज्ज्य शम्भुसरित्यमुष्यां दाक्षायणीनाथमुदीक्षते यः ॥
इतीरितः शङ्करयोजितात्मा केनापि भिक्षुर्मुदितो जगाहे ।
६२
६३
६४
६५
६६
६७
६८
६९
तीर्थं तदाप्लुत्य ननाम शम्भोरङ्घ्रि जितात्मा भुवनस्य गोप्तुः ॥ ७०