[देवी खलु युष्मार्ककं शरीरं दिने दिनेऽपि कृशत्वं

पाण्डत्वमपि विन्दते । प्रायेण पुरुषाणां स्त्र्य-
न्तर न्तरकामनयैवं
भवति अथवा रोगविशेषेण ।
। सर्वथा मेंमे प्राणा न धारणीया
इत्येवं वर्तते ।]

 
राजा -- (स्वगतम्) किं तयापि कुमुद्वतीवृत्तान्तः श्रुतः।

(क्षणं विचार्य) भवतु यथा तथा वा।(प्रकाशम्)
शरीरं हि
प्राणिनां कदाचितत् कदाचितत् कमर्पि
विकारं भजति । स च तद
तदुचित चिकित्समाया परि-
हार्यः 1.य:। मा तत्र शतिष्ठाः। शापितासि
मत्पदाभ्याम्
इति मदाज्ञां ज्ञापयन्ती तामधुनैन भोजय (इति

स्वनामाङ्कितमङ्गुलीयकं हस्ते दत्त्वा कलहंसिञ्कां
प्रेषयन न्
पुरोडऽवलोक्य स्वगतम्।)

 
पूर्वस्मिन्नहनीह कुलञ्जसदने पूर्णेन्दुबिम्बानना

सा गौर्याः स्वयमर्चनं कृतवती पश्यन्त्यपाङ्गेन माम् ।
।
अद्याप्यत्र सकृत् समेष्यति तटिल्लेलोखेव चेन्म त्प्रिया

भूखें स्वरहँरेवं स्वरहं च शक्रपदवीं यास्यामि सैनोवोर्वशी ॥३॥
 
8
 
1
 
172
 
2