राजा - धन्योऽस्मि । तदवहितो निद्राविहीनश्च वर्त इति

विज्ञापनीयास्ते ।
 
।
(इति शाईच्र्ङ्गरवं विसृज्य पुनर्मञ्च उपविशति ।)

(नेपथ्ये)
 

 
अब्बम्हण्णं अब्बम्हण्णं । (अब्रह्मण्यमम् अब्रह्मण्यम्!।]

राजा-- (कर्णं दत्वा) प्रायेण देव्याः कान्तिमत्याश्चन्द्र-

पूजावसाने लब्धमोदको निवर्तमानो माढव्यवदुटु:

कौतुकास्तमितलोकतन्त्रः सन् प्रस्थत्रस्यति पथि में
कश्यं
कञ्चिदपि तमसि स्पृष्ठैकोट्वैव। तस्यायमार्तश्ाश्शब्दः ।
।
भो भो कञ्चुकिनन् भीतो माढव्य :। त्वरितं हस्ते

गृहीत्वा तमानय !
क।
कञ्चुकी-- यदाज्ञापयति देव: । ।(इति निष्क्रान्तः ।)
जि
[ततः प्रविशति भयकम्पितावयवः कञ्चुकि-

गृहीतहस्तो विदूषकः । कञ्चुकी राजसमीपे

तं विसृज्य गतः।)
 

 
विदूषकः - —परित्ता [^2]अदु महाराओ । [परित्रायतीतां महाराज:I]

 
राजा -- बालिश किमकाण्डे तवैताहदृशं भयस्थानम्
 
।
 
[^107]T2- स्पृथ्व
 
ष्ट्वेव
[^2. ]M., T1, 7T2 - परित्ताद
 
og jeg
 
-
 
108
 
दु