राजा -- फणावति उत्तिष्ठ । तस्या एव पाणिस्पर्शो मया लब्ध।
:।
 
नाग-- फणावति श्रुता त्वमाया वत्सस्य गभीरार्था वाणी।

कुमुद्रवतीभूय प्रणमन्तीमपि त्वां परपरिग्रह इति न
पस्पर्श । ।
सैव यदि बाहुभ्यामुत्क्षिप्यालिङ्गति
। त्वया कृतः स्पर्शोऽपि
वत्सेन तस्या एव स्पर्श
इति भावितः ।
 
फ़।
 
फणा -- जुज्जइ रामकुमारस्य कुसस्स एआरिसं वर्ण
अणं
एसो महापुरसोत्ति हि एदस्सिं अफरणुरत्ता कुमुज्जई।

[युज्यते रामकुमारस्य कुशस्य एतादृशेशं वचनम् !
ष्।
एष महापुरुष इति हि पतस्मिन्ननुरक्ता कुमुद्धवती।]

 
राजा-- फणावति गत्वा च त्वमेव मत्प्रणिधिः सती तो
तां
गाढं परिष्वजस्व । मत्सन्देशश्चंच तस्मैयै कथ्यताम्
।
 
श्वोऽहं परेद्युरथवा[^1] न विवादलेश:

सामांमादिभिस्त्रिभिरंभरथ स्वपराक्रमेण ।
।
पाताललोकमखिलं स्ववशे विधाय

पाणिग्रहेण भवतीं पुरमामनयामि ॥ २१ ॥इति ।
।
 
फणा -- फलिळिस्सदि तुम्हाण सन्देसो । फुरइ में[^2] मे वामो
I.यो
 
[^1]M, TH1- अपरेधु
 
द्यु
[^2.1]T2.- फुरो::
 
1
 
193